Met z'n vieren op de Mont Real met Montreal op de achtergrond

Vandaag was het erg koud in Montreal. De maximum temperatuur was -13. Desondanks zijn we erop uit gegaan om wat te bekijken. Eén ding hadden we al eerder gedaan, maar zonder succes: Montreal bekijken vanaf de Mont Real. De eerste keer was het veel te mistig. Nu was het fraai weer en konden we wel van het uitzicht genieten. Een mooi uitzicht met ook een fraaie blik op de mural van Leonard Cohen die we al van dichtbij hadden gezien.

Uitzicht over Montreal vanaf Mont Real (foto Hilko)

Ik moet zeggen dat ik gedurende dat bezoek aan de Mont Real geen enkele last van de kou had. Het voelde eigenlijk wel goed. Dat was wel anders toen we rond vier uur de brug over de St. Lawrence rivier op wandelden. We wilden genieten van de zonsondergang. En dat deden we zeker ook. Hoe donkerder het werd, hoe mooier het uitzicht over de stad. Het was alleen te koud voor mij om foto’s te maken met mijn telefoon. Gelukkig heeft Hilko wel de nodige foto’s gemaakt, zodat we er ook thuis nog van kunnen genieten.

Hele stukken heb ik in de rolstoel gezeten, en natuurlijk had ik mij goed aangekleed. Maar toch kreeg ik het goed koud. Vooral mijn rechtervoet voelde koud aan. Af en toe heb ik ook stukjes gelopen om de boel een beetje in beweging te houden. Ik heb het ook volgehouden, maar het was niet erg dat we op een gegeven moment de auto weer opzochten.

Het is lastig om het gevoel in mijn rechtervoet goed te beschrijven. Het lijkt er een beetje op dat er een stuk hout in mijn voet zit. Thuis gaat dat gevoel gelukkig steeds snel weg. De komende dagen gaat de temperatuur weer flink omhoog naar rond het vriespunt. Het zou dus wel goed moeten gaan.

Vanmorgen hebben Hilko en Emilie trouwens ook nog even gelanglauft in het park voor het huis. Vanuit onze kamer kon ik dat een beetje bekijken. Charlotte was met ze meegegaan om wat foto’s te maken. Ik heb naast het kijken naar hun ook nog wat gelezen in een boek over Disneyland in 1955, het jaar dat het open ging. Een voordeel van bij Emilie en Hilko zijn. Hilko heeft inmiddels de nodige boeken over Disney. Een paar maanden geleden was Hilko in Nederland en had 5 boeken meegenomen. Die heb ik toen allemaal gelezen. Nu dus wat verder met eerst dat boek van Bob Iger en nu deze.

Hilko en Emilie op de lange latten in het park (foto Charlotte)
Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in