Eerst wilde ik dit verhaal een andere titel geven, namelijk een ‘Zware dag bij Hersenz’. We hebben er immers veel gedaan en aan het eind merkte ik dat het allemaal wat lastiger ging. Dat heb ik ook aangegeven bij het scoren van de oefeningen. Eenmaal thuis heb ik gedoucht en heb ik even rustig in de stoel gezeten. Daar vielen mijn ogen ook even dicht, ook al wilde ik dat eigenlijk niet. Soms gaat het nu eenmaal zo. Maar uiteindelijk is het toch ‘Actieve’ geworden, want ik heb het wel goed doorstaan.
Pas over twee weken start het volledige programma bij Hersenz. Dan heb ik naast de beweeggroep op woensdagmiddag ook een gespreksgroep op woensdagochtend. En ik heb het al eerder aangegeven, dan is er ook op vrijdag een beweeggroep. Dat wordt zeker in het begin zwaar. Het is dan extra belangrijk dat ik rust neem tussen de twee groepen. Anders hou ik het zeker niet vol.
Prettig is wel, dat het een fijne groep is waar ik het traject samen mee doorbreng. De afgelopen weken hebben we elkaar al aardig leren kennen. En tot nu toe heb ik niet de indruk dat we veel geheimen hebben voor elkaar wat de gevolgen van ons hersenletsel betreft. Tijdens de gespreksgroep zal het ongetwijfeld af en toe emotioneel worden, maar het lijkt erop dat we ook daar goed mee om kunnen gaan. En ja, aangezien bij mij het emotioneel spectrum een stuk kleiner is geworden, zou ik dat zeker moeten kunnen. Maar we wachten af.
Deze en volgende week kan ik nog drie keer naar de dagbesteding, ook omdat mijn casemanager bij Hersenz met vakantie is. Daarna ben ik er alleen nog maar op donderdag. De komende dagen zal ik weer met mijn websites bezig zijn en kletsen met de anderen op de dagbesteding. Dat zal vast allemaal goed komen.
0 Reacties