Het zag er halverwege de derde game slecht uit voor Kelly van Zon in de finale van het tafeltennis bij de Paralympische Spelen in Parijs. Ze stond met 0-2 en 3-7 achter tegen de Turkse Kübra Korkut. Maar toen kwam haar comeback. Ze won de derde game alsnog met 11-8 en ook in de volgende twee was zij de sterkste met 12-10 en 11-7. Daarmee won zij alweer haar vierde gouden medaille op rij. Op de foto zie je haar na de overwinning naast coach Johan Lieftink.
Wij hebben wel iets met Kelly. Zij speelde in het verleden samen met Annewyke in een team bij SKF. Annewyke heeft ook af en toe als sparringpartner gefungeerd op de training van de Paralympische tafeltennissers. En vandaag waren Annewyke en Charlotte samen met Roelof erbij in Parijs. Ik heb de wedstrijd bekeken via de televisie. Eerder vandaag had Kelly al de halve finale gewonnen, en ook daarin moest ze op gang komen. Die won ze met 3 games tegen 1.
Korkut had een prima wedstrijdplan bedacht. Ze had eigenlijk ook de psychologische voorsprong van winst in de laatste wedstrijden op EK en WK. Ze bracht simpelweg heel veel terug en Kelly ging daarin te veel mee. Pas in de derde game, toen het al bijna te laat leek, kon ze de boel omdraaien. Ze speelde een stuk aanvallender, maar vooral preciezer. En daar had Korkut niet van terug.
Mooi was trouwens ook te zien hoe het met Johan Lieftink ging. Ook die kennen wij vrij goed uit het verleden. Hij is ook al behoorlijk lang de bondscoach van Kelly. In het begin van de finale zat hij er rustig bij. Maar hoe langer de finale duurde, met de achterstand die Kelly opliep, zag je bij hem de zenuwen toenemen. Dat was al aardig te zien in zijn gezicht, maar hij werd ook wat luidruchtiger. Grappig om te zien.
Morgen is Jean Paul Montanus aan de beurt om de Nederlandse eer bij het paratafeltennis hoog te houden. Hij zal ongetwijfeld gecoacht worden door één van de oud-trainers van Tafeltennis Zwolle, Lumen Dekker. Jean Paul ken ik in ieder geval minder. Misschien dat Annewyke hem wel kent. Hij speelt ook al even voor het Nederlandse team.
Hopelijk komen er langzamerhand weer wat meer spelers van Paralympisch niveau bovendrijven in Nederland (al zou het best kunnen dat er al de nodige in de startblokken staan; ik heb daar geen zicht meer op). In het verleden waren ook nog twee andere dames op de Spelen actief, waarvan ook één lid van Tafeltennis Zwolle. De Paralympische selectie kwam ook regelmatig in Zwolle trainen. Hoe dat nu is, weet ik eigenlijk niet.
0 Reacties