Gisteren zijn we naar een voorstelling van ‘De Opvolgers' geweest, een wat absurdistisch toneelstuk van ‘De Nieuwe Groep'. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten, maar vooral omdat ‘lotgenoot' Viggo Waas erin meespeelde, wilde ik er toch naartoe. En ik ben blij dat we zijn gegaan, want het was een goede voorstelling.
Het ging over een gezin, met een vader die CEO was van een groot bedrijf in water en die aangaf te willen omschakelen naar een ‘goede-doel bedrijf'. Zijn vier al wat oudere nog levende kinderen zagen dat niet zitten en probeerden dingen te bedenken om hem af te kunnen zetten als CEO. De vader leek nogal te worden beïnvloed door zijn overleden zoon. Uiteindelijk bleek er nog een andere bastaardzoon te zijn, die de boel liet ontploffen, maar daar ga ik verder niet uitvoerig op in.
Zoals gezegd was het een wat absurdistische voorstelling. Er werd in gedanst tijdens gesprekken, af en toe in gesprek gegaan met het publiek, 1 van de zonen was stand-upper en deed regelmatig een aardig mislukte stand-up. En zo waren er nog meer dingen die mij uiteindelijk deden denken aan een effect dat Bertold Brecht in zijn werken veel gebruikte: het zogenaamde ‘Verfremdungseffect'. Dat wil zeggen momenten om de kijker duidelijk te maken dat hij ‘slechts' naar een toneelstuk zat te kijken en zich niet teveel moest inleven in het gebeuren of één van de personen. Het ging om het gebeuren.
De spelers speelden sterk. Dat waren Titus Tiel Groenestege, Vincent Croiset, Viggo Waas, Birgit Schuurman en Maartje van de Wetering, deze keer aangevuld met gastacteur Patrick Stoof. Een goede cast dus, die de verwachtingen alle eer aandeed.
Een prettige bijkomstigheid was, dat deze voorstelling gespeeld werd in het DelaMar theater in Amsterdam. Voor het eerst na vrij lange tijd was ik dus weer terug in Amsterdam (en dan reken ik de keren dat we langs Amsterdam reden natuurlijk niet mee). Al rijdende heb ik veel dingen gezien, die ik nog van vroeger ken. Op de heenweg reden we o.a. langs de Westerkerk en over een paar grachten, zoals de Keizersgracht. De terugweg liep via de Nassaukade, met een wat ver uitzicht op het Leidseplein en de Albert Cuypstraat. Ook passeerden we o.a. het Rijksmuseum en de Heineken Brouwerij. Genoeg om even terug te denken aan de studietijd in Amsterdam, alweer meer dan 40 jaar geleden. Kortom, een prettige dag.
0 Reacties