Al een hele tijd loop ik met het idee om een stuk te schrijven over Donald J. Trump, de president van Amerika. Maar steeds wist ik niet hoe te starten en wat exact te schrijven. Ik wilde niet een heel negatief stuk schrijven, maar toch ook wel eerlijk zijn over mijn mening over hem. En ik moet zeggen, dat is lastig. Hij maakt steeds weer opmerkingen en doet dingen waarvan ik denk: moet dat nou? En nu, met zijn aanpak van Iran heeft hij toch wel (en weer) een rode lijn overschreden.

Eerst maar even wat zakelijke dingen

Laat ik duidelijk zijn: Trump heeft van een (weliswaar kleine, maar toch) meerderheid van het Amerikaanse volk het vertrouwen gekregen om weer als president op te treden. Hij was immers ook al tussen 216 en 2020 president, toen nog met een wat lastigere groep mensen om hem heen.  Ondanks rare opmerkingen, bijvoorbeeld over zijn beeld van vrouwen, hebben veel mensen op hem gestemd. Dat kwam bijvoorbeeld omdat hij had gezegd de mogelijkheden op abortus flink in te perken. Dat vonden mensen belangrijker dan wat hij verder allemaal dacht.

Maar hij had nog meer beloftes. Zo zou hij de woke-gedachte (wat dat dan ook precies moge zijn) gaan bestrijden, zou hij de economie verbeteren door Amerika belangrijker te maken en zou hij geen oorlogen gaan beginnen. Dat allemaal met als thema 'Make America Great Again'. Allemaal zaken die een deel van de Amerikanen wel aansprak. Daar kwam nog bij, dat hij zijn voorganger (of misschien moet je nu zeggen 'tussenpaus') en kandidaat van de democraten Jo Biden goed wist neer te zetten als oude en demente man. Biden gaf daar ook wel wat aanleiding toe en het duurde te lang totdat hij zich terugtrol en het kandidaatschap aan Kamalah Harris overliet. Zij had te weinig tijd om een scherpe tegencampagne op te zetten.

En dan de realiteit

Trump had duidelijk meer nagedacht over hoe hij de tweede periode als president aan zou pakken. De Republikeinse partij had hij volledig naar zijn hand gezet en er zaten om hem heen alleen nog maar ja-knikkers. Dus toen hij gekozen was, kon hij snel aan de slag met zijn plannen. Dat deed hij niet rustig, maar door flink uit te pakken met allerlei presidentiële oekazes, waardoor hij ook het huis van afgevaardigden en de senaat kon ontwijken. Niet dat die een ernstige bedreiging voor hem vormden, want de republikeinse meerderheid in beide huizes vond het allemaal wel best.

Ook het Hooggerechtshof had hij in zijn eerste termijn als president al naar zijn hand weten te zetten door enkele benoemingen. Hij kon dus behoorlijk vrijuit zijn gang gaan. En dat deed hij dus ook. Daarbij werd hij ook nog ondersteund door de grote techbedrijven van Amerika. Zij zagen in hem de verlosser van allerlei voor hun negatieve ontwikkelingen. Hij was een voorstander van een volledig vrije markt.

Trump maakte ook snel duidelijk dat hij weinig interesse had in de belangen van andere landen. Niet alleen vond hij dat Amerika Groenland in zou moeten nemen en dat Canada de 51e staat van Amerika zou moeten worden, ook legde hij allerlei hoge importheffingen op aan zo ongeveer alle landen ter wereld. En daar ging het dus al mis. Groenland is niet ingenomen en Canada is nog steeds zelfstandig. De weerstand tegen zijn ideeën werd overal ter wereld steeds groter. En die importheffingen heeft hij regelmatig afgezwakt en weer eens omhoog gehaald. Daarmee gaf hij ook aan, dat je niet echt kon vertrouwen op zijn gedachten. Ook Europa richtte zich steeds meer op eigen ontwikkelingen en wendde zich meer en meer af van Amerika.

Europa en Amerika

Europa en Amerika hebben vanaf de Tweede Wereldoorlog een blok gevormd, onder andere in de NAVO, de Noord Atlantische Verdrags Organisatie. Amerika was in die defensie-organisatie de grote broer, die het grootste leger inbracht en mede daardoor zorgde voor veiligheid in Europa. De NAVO was een duidelijke en te hoge tegenstander voor het Warschau Pact, met Rusland als leider. Maar Trump zette zich meer en meer af van Europa en de NAVO. In het begin probeerden de Europese regeringsleiders Trump nog te paaien, maar toen dat steeds minder succes opleverde, gingen ze steeds meer hun eigen gang. Het Europese defensieapparaat wordt flink opgetuigd en ook qua technische zaken probeert Europa steeds meer onafhankelijker te worden van de Amerikaanse techbedrijven.

Voordat Europa die zaken allemaal op orde heeft, duurt het nog wel even. Maar de eerste stappen zijn gezet en je merkt ook dat Europa zich toch wat minder aantrekt van wat Trump allemaal zegt en verlangt. En Trump wordt alleen maar grilliger.

Al bijna vanaf het begin van deze periode als president is het gedrag van Trump vrij grillig. Een paar zaken heb ik hierboven al aangegeven. Daar komt nog bijd at je momenteel helemaal niks meer hoort over Groenland of Canada als extra staat. Ook met de Amerikaanse economie gaat het duidelijk nog niet beter, al had hij aangegeven dat dat vanaf het begin goed zou gaan. Laat staan dat hij zijn belofte van vrede (of beter gezegd geen oorlog te starten) gestand heeft gedaan.

Iran

Een paar weken geleden is Trump, samen met de Israelische premier Netanyahu een oorlog begonnen tegen Iran. Die oorlog zou snel weer afgelopen zijn en een duidelijk doel hebben: afzetten van het regime in Teheran en voorkomen dat Iran kernwapens zou kunnen ontwikkelen. Maar dat ging dus niet zo goed als Trump dacht. Weliswaar konden ze het regime snel onthoofden. In de eerste aanvalsgolf werd Ayatollah Khamenei, de leider van Iran, gedood samen met een deel van de leiding. Maar al snel wist het regime een andere leider aan te stellen, de zoon van Khamenei, en maakten ze duidelijk dat ze nog steeds een flinke vinger in de pap in Iran te brokkelen hadden. De burgers van Iran durfden niet de straat op te gaan om te protesteren tegen het regime. Ook ging het regime in Iran allelrei Amerikaanse doelen in de omgeving aanvallen, waardoor de landen in het Midden-Oosten bij de oorlog betrokken raakten. Tot nu toe lukt het hen om zich nog redelijk afzijdig te houden, maar langzamerhand werden wel steeds meer andere doelen in die landen geraakt. En ook lijkt de bedoeling om de mogelijkheden van Iran om te werken aan de ontwikkeling van kernwapens nog niet echt gehaald te zijn.

Een snel einde van de oorlog zat er dus niet in, iets wat Trump nogal tegen stond. En de gevolgen van de oorlog begonnen ze overal te merken, dus ook in Amerika. De prijzen van o.a. benzine stegen flink. En dus gingen ook de 'gewone' Amerikanen het merken. En dat was dan weer niet wat Trump beloofd had. Dus Trump wilde een einde aan de oorlog. En dat liet hij merken ook. In niet mis te verstane woorden droeg hij het Iraanse regime op in te binden, anders zou hij een hele civilisatie weghalen. Ik zeg dat nu netjes, maar Trump gebruikte nogal wat scheldwoorden en vernederingen voor de Islam. Zelfs republikeinen vonden dat te ver gaan.

Het ultimatum dat hij daarbij gesteld had heeft in ieder geval tot gevolg gehad dat er een staakt het vuren voor 2 weken is afgekondigd. Iets dat door Trump uiteraard als een overwinning wordt gezien, maar dat door de meesten als een overwinning voor Iran en een nederlaag voor Trump wordt ervaren. En de vraag is hoe lang dat ultimatum actief blijft, want Israel blijft de aanvallen op Libanon opvoeren. En dat terwijl Pakistan (de tussenpartij bij de onderhandelingen) en Iran aangaven dat Libanon ook bij het staakt het vuren was betrokken. Iran lijkt in ieder geval de Straat van Hormuz weer te hebben afgesloten.

En nog meer

Langzamerhand wordt het tijd om een einde te breien aan dit verhaal. Het is al lang genoeg. Maar er zijn nog allerlei andere dingen te benoemen. Zoals bijvoorbeeld het hele gedoe rondom Epstein, de ministers die Trump om zich heen heeft verzameld, de openlijke bemoeienis met allerlei verkiezingen (zoals nu weer in Hongarije), het ingrijpen in Venezuela, en ga zo maar door.  En dan heb ik het niet gehad over de waarderingscijfers voor Trump, die inmiddels een erg laag niveau hebben bereikt.

We zullen het nog ruim 2 1/2 jaar met Trump moeten uithouden. Ik hoop dat in november bij de tussentijdse verkiezingen de Republikeinen een flinke nederlaag te verwerken krijgen waardoor de steun voor Trump vanuit Huis en Senaat een stuk minder wordt. Maar hij zal vast wel weer alle truukjes uithalen om dat te beperken. We kunnen helaas niet anders dan afwachten.