Met een wedstrijd tussen de New York Yankees en de San Francisco Giants is vannacht de competitie van de MLB, de Major League Baseball, weer van start gegaan. Vanavond en de komende nacht spelen de andere teams hun eerste wedstrijd. Zo dus ook de Seattle Mariners, de club die ik sinds 1989 volg en waar ik inmiddels een groot fan van ben. Hoe dat tot stand is gekomen, vertel ik in dit bericht.
Eerste kennismaking
In 1989 maakten mijn vrouw en ik onze huwelijksreis door het westen van Amerika. We bezochten zowel steden als natuurschoon en raakten zo een beetje verslingerd aan het land. In de vele jaren daarna hebben we nog regelmatig een bezoek gebracht aan Amerika, waarbij we natuurlijk gebruik maakten van de lessen die we in de reizen ervoor opdeden. Maar dat is iets voor later. In ieder geval eindigden we onze reis in Seattle, waar een nicht van mijn vrouw woonde (en nog steeds woont). Met die nicht bezochten we ook een wedstrijd van de Mariners in de Kingdome, het oude overdekte stadion van de club. De Mariners wonnen toen met 2-0 van de Texas Rangers, volgens mijn herinnering zonder ook maar een honkslag te slaan.
Als sportliefhebber bleef ik het honkbal in Amerika, en dan met name de Mariners, wat meer volgen. Dat kon toen door af en toe de USA Today te kopen, door jaarlijks een vooruitblik op het seizoen op de kop te tikken bij een boekhandel, en door af en toe een uurtje te luisteren naar het wedstrijdverslag via Internet. Een uurtje, want toen moest je nog inbellen en had je dus te maken met oplopende gesprekskosten en was de telefoon gedurende die tijd niet verder bruikbaar.
Maar het was wel leuk, want ik kon tegelijkertijd op Internet grafisch zien wat er gebeurde. En het geluid liep iets achter,wat betekende dat ik soms al wist wat er ging gebeuren en dan ook nog scherper luisterde. Bijvoorbeeld als Ken Griffey Junior een homerun sloeg, zeker met meer mensen op de honken. Dave Niehaus, de langjarige verslaggever van de wedstrijden van de Mariners tussen 1977 en 2010, maakte er een heel feest van met o.a. zijn catchphrase 'It's grand salami time'.
Eerste successen
Lang lukte het de Mariners niet om een positief seizoen te draaien, dat wil zeggen een seizoen met meer overwinningen dan nederlagen. Pas toen ik ging luisteren kwamen er successen aan, niet dat dat aan mij lag 😉. In ieder geval hadden ze vanaf het begin van de jaren negentig een sterk team, met o.a. Ken Griffey Junior, Alex Rodriguez, Edgar Martinez en Randy Johnson. Drie van die vier spelen nog steeds een kleinere of grotere rol binnen de organisatie. In 1995, toen er wat twijfels waren binnen Seattle of ze de Mariners nog wel wilden ondersteunen, kwam de grote doorbraak. Aan het begin van de laatste maand lagen de Mariners nog zo'n 12 wedstrijden achter op de California Angels, maar met het motto 'Refuse to Lose' wisten ze die 12 wedstrijden achterstand ongedaan te maken en in een beslissingswedstrijd de gelijk geëindigde Angels te verslaan. En in de eerste play-off ronde werden de Yankees verslagen met 3 gewonnen en 2 verloren wedstrijden. Vooral de laatste wedstrijd, die pas in de 11e inning beslist werd, was erg spannend.
Nog steeds kon ik niet echt veel volgen, ook omdat de wedstrijden vaak op een laat tijdstip begonnen. Het tijdsverschil met Seattle is negen uur en de meeste thuiswedstrijden werden 's avonds gespeeld, dus midden in de nacht hier. Soms kon ik nog net een stukje van het einde van een wedstrijd meenemen na het opstaan. Maar ja, dan moest ik ook weer snel weg. Gelukkig bestaat het MLB-seizoen uit 162 wedstrijden Vanaf eind maart tot eind september, met dan nog de play-offs die de hele maand oktober in beslag nemen. Dus er waren zat wedstrijden die ik toch kon volgen. En zo werd mijn band met de Mariners steeds sterker.
Bezoeken van wedstrijden
In de loop der jaren heb ik toch wel de nodige wedstrijden van de Mariners kunnen bezoeken. Zo was ik in 2001 in mijn eentje naar Seattle getrokken, waar toen de All Star Game gespeeld werd. Die wedstrijd zelf heb ik niet in het stadion bekeken, daarvoor was het niet gelukt een kaartje te krijgen ondanks mijn pogingen. Bij het stadion zelf werden nog kaartjes aangeboden door twijfelachtige mensen, maar die zouden rond de 1000 dollar kosten. Nee dus. Maar alles rondom de All Star Game heb ik wel bijgewoond, zoals de Futures Game, de celebrities softbal wedstrijd (met o.a. Meatloaf, die prima kon spelen) en de festiviteiten eromheen. En na al die festiviteiten heb ik nog drie wedstrijden van de Mariners bekeken. Dat was in het jaar dat de Mariners een record in de MLB evenaarden van aantal gewonnen wedstrijden (116 om precies te zijn). Ichiro Suzuki was de belangrijkste speler. Suzuki is nu ook nog vaak bij de Mariners te vinden.
Niet veel later zijn we met het hele gezin weer naar het westen getrokken en hebben verschillende honkbalwedstrijden bekeken, in Seattle, in Oakland en een Minor League wedstrijd in Bakersfield. En ook heb ik de Mariners zien spelen in New York tegen de Yankees.
Inmiddels was het een stuk gemakkelijker geworden om ook thuis de wedstrijden te volgen. We konden voortdurend op Internet en het mooie was, dat de MLB voorop liep in het tonen van wedstrijden via Internet. Ik kocht dus een abonnement op de wedstrijden en kon als ik wilde alles zien, niet alleen de wedstrijden van de Mariners maar ook alle andere wedstrijden. Daar maakte ik dus wel gebruik van en doe dat nog steeds. Zo'n abonnement is niet duur, zeker als je het omrekent naar het aantal wedstrijden dat je kunt zien. Wel moet ik inmiddels rekening houden met mijn slaaptijd, dus op zondagavond, wanneer de meeste thuiswedstrijden om 10 uur beginnen, moet ik rond half 12 afsluiten. Maar er zijn ook nog genoeg uitwedstrijden die eerder op avond beginnen, soms al om 7 uur. Die kan ik dus helemaal kijken. En dat zal ik ook het komende seizoen weer doen.
Verwachtingen dit seizoen
De verwachtingen voor dit seizoen zijn hooggespannen. Afgelopen jaar misten de Mariners op een haar na de finale van de competitie, de World Series. Het team lijkt verder versterkt en met een geweldige pitching staff en goede slagmensen zou het moeten lukken om in ieder geval weer ver te komen in de competitie. Hopelijk hebben ze niet teveel last van blessures. De komende nacht is dus de eerste wedstrijd, tegen de Cleveland Guardians. We zullen eens zien hoe de start zal gaan. Al kan ik dat pas morgen bekijken natuurlijk, ik sta er niet voor op.
0 Reacties