Ik heb net de fiets van Charlotte opgehaald bij de fietsenmaker. Er zat een lichte slag in het achterwiel en ook bleek de buitenband niet meer goed te zijn. En dan moet dat even vervangen worden natuurlijk.

Sinds mijn herseninfarct een kleine twee jaar geleden doe ik bijna alles met de fiets. Zo’n één keer per week pak ik nog de auto om het rijden niet te verleren, maar dat is steeds maar voor een relatief kort stukje, waarna ik nog een tijdje ga wandelen. Het verste dat ik gereden ben is naar Hasselt, maar dat is ook niet zo ver. En ja, zo af en toe moet ik even Annewyke of Hilko op het station ophalen met de auto. Nu het weer beter weer wordt, pak ik nog maar een keer in de twee weken de auto. In de andere week staat dan de tuin op het programma.

Maar zoals gezegd, het meeste gaat dus met de fiets. Nu is dat in Zwolle ook vrij logisch. Het zijn allemaal relatief korte stukjes en vaak makkelijker met de fiets te doen. Maar toch is het wel een verandering in vergelijking met vroeger. Ik fietste dan wel elke dag naar en van het werk (met een treinreis ertussen), maar dat was het dan ook grotendeels. En voordat ik in Rheden ging werken, was het helemaal zelden, dat ik de fiets pakte. Niet voor niets stond mijn fiets dan ook al flink te roesten in de buitenlucht. Al een hele tijd is hij inmiddels weg. Ik fiets nu meestal op de fiets van Charlotte, af en toe op een fiets van de kinderen.

We hebben het er wel over gehad om weer een fiets voor mijzelf aan te gaan schaffen. Dat moet dan gebeuren bij de AFAC, de centrale waar gevonden en achtergelaten fietsen in Zwolle gestald worden. Je kunt daar blijkbaar rustig kijken en proberen en de fietsen zijn relatief goedkoop. En je helpt er het milieu zelfs ook nog een beetje mee!

Bijna elke dag zit ik wel één of twee keer op de fiets. Minstens 1 keer in de week maak ik een wat langere fietstocht van ruim een uur. Ik fiets dan in en rond Zwolle. Van te voren weet ik niet precies wat ik ga fietsen. Wel heb ik meestal een richting in gedachten, maar onderweg pas ik vaak de route aan. Zo probeer ik ook op plekken te komen, waar ik nog niet zo vaak of zelfs nog nooit ben geweest.

Vorige week kwam ik zo bij Haerst uit. Ik was langs het PEC Zwolle stadion gefietst en door een stukje Berkum. Het ging goed, dus ik dacht nog een stukje verder te fietsen. Daarom de Vecht over en daar naar links. Ik hoopte ergens weer terug de Vecht over te kunnen om dan via de Aa-landen weer naar huis te kunnen.

Op een gegeven moment stond er een fietsenplattegrond langs de weg. Die ben ik maar eens gaan bekijken. Ik bleek op een kruispunt van fietswegen te staan. Linksaf zou ik bij Haerst komen en ik wist dat daar een pontje was. Rechtdoor was alleen de mogelijkheid om naar Hasselt te komen en vandaar dan weer terug via Stadshagen. Dat was toch wat te ver. Daarom linksaf richting Haerst.

Helaas bleek de pont niet te varen. Ik moest dus terug en ben dezelfde weg die ik gekomen was ook maar weer teruggereden. Tenminste tot Berkum. Vandaar volgde ik een andere route, vrijwel direct naar huis. In totaal had ik zo’n anderhalf uur gefietst. Het weer was goed en het fietsen ging vrij gemakkelijk, dus was dat geen probleem.

Zo heb ik langzamerhand al redelijk wat van Zwolle en omgeving op de fiets gezien. Soms schiet ik daarbij wel eens uit en wordt de route te lang. Dan is het flink zweten om weer thuis te komen. Maar steeds beter weet ik wat ik wel en niet kan en dus ook wanneer ik eventueel moet omdraaien om via dezelfde weg weer terug te gaan, zoals dus ook bij Haerst het geval was.

Ook naar de studio van RTV ZOo, naar mijn moeder, naar de stad voor de fractievergadering van GroenLinks en alle andere bezoeken ga ik met de fiets. En meestal ook naar PEC Zwolle trouwens. Verwacht van mij geen stevige fietssnelheid. Ik moet rustig fietsen anders hou ik het niet zo lang vol. Gelukkig hebben de mensen met wie ik af en toe fiets daar geen problemen mee. Ze weten wat er aan de hand is en passen zich aan aan mijn  tempo. Vooral met wind tegen gaat mijn tempo aardig omlaag.

Gepubliceerd op 23-4-2013

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in