Vorige week was ik bij de kapper en uiteraard kwam daarbij het gesprek weer op mijn situatie. Tenminste, ik werd voor het eerst geknipt door een vrouw, die er op zich al tijden werkt, maar mij nog niet had geknipt. En uiteraard kwam de vraag: “Zo, een dagje vrij?”. Van het een kwam het ander en voor we het wisten hadden we een uitgebreid gesprek over hersenletsel en vergelijkbare zaken.

Zij kende iemand met een hersentumor, die inmiddels was opgegeven. Die had eerst de ernst van de zaak nog niet door, en was onder andere nog van Spanje naar Nederland gereden terwijl dat eigenlijk niet meer verantwoord was. Maar ja, hoe gaat dat. ‘We moeten toch naar huis en mijn vrouw kan niet rijden’ (dat laatste denk ik tenminste). ‘Gewoon doen dus’. Maar in Nederland bleek het dus goed mis te zijn.

Ik kon wel wat overeenkomsten merken met mij. Bij mij is het uiteraard lang niet zo ernstig als bij hem, ik ben niet opgegeven tenminste. Maar we hadden het ook over hoe hij het beleefde en daar zaten wel vergelijkbare zaken. Zo had hij geen echte emoties meer (of liet het in ieder geval zo lijken). Hij leek weinig moeite te hebben met de situatie, en dat is een hele duidelijke overeenkomst met mij. Ik weet (volgens mij goed) wat er aan de hand is, maar kan me er totaal niet druk om maken. Ik vind alles wel goed. Ik weet wel, dat mijn omgeving er meer moeite mee heeft, maar ook dat dringt in het emotionele niet door.

Ik praat er makkelijk over, wat geen overeenkomst is met die man, maar dan vooral omdat hij niet meer kan praten. En uiterlijk lijkt er ook weinig tot niets aan de hand. Zoals ik al eerder eens heb geschreven, je ziet niets aan mij. Ik ben daar geraakt in de hersenen waar het emotionele deel zit, niet daar waar bijvoorbeeld het bewegingsapparaat zit. Ik kan dus nog gewoon bewegen en mijn gezicht staat ook niet raar. Maar omdat het emotionele deel weg is, ken ik weinig innerlijke en uiterlijke emotie meer.

In het gesprek met Roel, mijn ambulant begeleider, hierover kwam ik tot de uitspraak dat waar anderen een brede band hebben waarbinnen de emoties zich bewegen (en soms zelfs erbuiten komen), die band bij mij heel smal is. Er is volgens mij wel een band, maar smal dus. Wint PEC Zwolle, mooi en over naar het volgende, verliest PEC Zwolle, jammer en over naar het volgende. Maar uitgebreid feesten of treuren, nee absoluut niet. Over winst praat ik sneller en langer dan over verlies, maar dat is het dan ook.

Ik herhaal regelmatig wat men in de tijd na het herseninfarct tegen mij zei: dat je emotionele deel het niet doet, betekent niet dat je niet goed kan reageren op gebeurtenissen en anderen. Maar daarbij maak ik (blijkbaar) gebruik van mijn geheugen. Vroeger, dwz voor het herseninfarct, reageerde ik over het algemeen goed op situaties, en omdat ik die herinnering heb, doe ik dat nu nog. Dat is niet iets wat ik door de ervaring van de afgelopen jaren kan bevestigen, simpelweg omdat daar geen bewijs voor te leveren is. Maar dat is iets wat ik maar moet geloven.

Daarnaast ben ik snel moe, ik moet elke dag tussendoor even slapen. En ook kan ik minder goed tegen drukte. Het één zal daarbij ook wel met het andere te maken hebben.

Met Roel heb ik het wel eens gehad over het schrijven van een boek over mijn ervaringen. Ik schrijf nu elke week een stukje voor mijn website en daaruit zou ooit wel eens een boek kunnen komen. Volgens Roel ben ik vrij bijzonder, omdat ik goed met taal ben en er makkelijk over praat. Maar het opschrijven van hoe het gaat en wat er al dan niet gebeurt, is toch andere taal. Taal die ik nog onvoldoende beheers om aan een boek te denken. Misschien moet ik mij er nu toch eens wat meer in gaan verdiepen. Dan komt die taal wellicht alsnog. In ieder geval was het al een interessant gesprek van zo’n half uur met de kapster.

Gepubliceerd 22-9-2014

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in