Afgelopen dinsdag ben ik naar de tentoonstelling van World Press Photo geweest in de Grote Kerk in het centrum van Zwolle. Mijn moeder was er niet en dus ‘moest’ ik wat anders doen. Dat werd dus en stukje fietsen en een bezoekje aan die tentoonstelling. Ik twijfelde wel even wat dinsdagmiddag, want ik realiseerde me dat er toen ook andere activiteiten in de kerk waren, maar ben uiteindelijk toch gegaan. Het stond immers op mijn schema.

Ik moet zeggen dat de tentoonstelling me wat tegen viel. De prijswinnaars hingen er, maar erg veel deden die foto’s me niet. Er zat naar mijn idee niet erg veel gevoel in. Maar dat kan natuurlijk ook door mijn herseninfarct komen. De bijgevoegde verhalen waren wel duidelijk en gaven ook aanleiding te verwachten dat er veel spanning, armoede, emotie of iets dergelijks in beeld gebracht was. Maar in de werkelijkheid spraken de bijbehorende foto’s daar weinig van uit.

Wat nog wel mooi was, waren de natuurfoto’s. Daarop werden onder andere parasieten getoond die een ander lichaam hadden overgenomen. En die andere lichamen, dus andere dieren, werden daardoor gedwongen iets te doen wat ze niet wilden, maar wat wel goed was voor die parasieten.

Naast al die World Press Photo-foto’s waren er ook een paar series van Deltion-studenten en enkele losse van regionale fotografen. Ik moet zeggen, dat die foto’s op mij een grotere indruk maakten. Er zat meer gevoel in. Misschien kwam dat ook wel door het lokale karakter, alhoewel zeker die series van Deltion niet echt iets lokaals hadden. En er zaten ook hier foto’s bij, die mij niet zoveel deden. Zo was er onder andere een foto van de verloren bekerfinale van PEC Zwolle. Daarop stonden alleen supporters, die natuurlijk niet zo erg blij waren. Maar veel zei dat dus niet.

Zo tegen het einde van mijn bezoek aan de tentoonstelling kwamen er ook wat mensen van RTV ZOo, die ik kende. Zij kwamen er voor die andere activiteiten, die ook wel in het kader van de tentoonstelling waren. Dus heb ik nog even met vooral Rob gesproken, de hoofdredacteur van RTV ZOo. Maar toen was het wel weer tijd om naar huis te gaan en rustig aan te doen. Al met al was ik toch zo’n anderhalf uur bij die tentoonstelling geweest en dat merk ik dan wel.

Gepubliceerd 25-3-2016

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in