Vrijdag, dus weer tijd om een kort verhaaltje te schrijven. Wat is er deze week gebeurd? Tante Riet is overleden, bij RTV ZOo begint alles na de vakantieperiode weer te lopen en Anne, mijn ambulant begeleider, is er voor het laatst voor haar vakantie in Amerika. Verder was er eigenlijk niets bijzonders (volgens mij). Oh ja, het slapen gaat weer prima. De jetlag lijkt helemaal achter de rug.

Tante Riet is dus overleden. Ze is 86 jaar oud geworden en leed al enige tijd aan de ziekte van Alzheimer. Die ziekte was inmiddels zover gevorderd, dat ze het eigenlijk niet meer wist en ook veel anderen, die op bezoek kwamen, niet meer herkende (of een paar keer per bezoek herkende). Ze woonde inmiddels al niet meer samen met ome Harry. Oom Harry heeft het lang volgehouden, maar op een gegeven moment moet je constateren dat het niet meer gaat. Dus zijn ze verhuisd naar een plek waar tante Riet op een eigen afdeling met een eigen kamer begeleid kon worden en oom Harry woonde er vlakbij. Hij bezocht haar nog wel elke dag een paar keer, regelmatig samen met tante Joop.

Het is natuurlijk altijd jammer als iemand overlijdt, maar in dit geval kan iedereen er denk ik vrede mee hebben. Tante Riet was al een tijd zichzelf niet meer, was ook flink vermagerd (ze woog nog maar 37 kilo) en wist sowieso niet meer wat er allemaal gebeurde. En voor oom Harry zal het uiteindelijk een opluchting zijn. Natuurlijk, een zo lange relatie kun je niet zomaar wegpoetsen. Maar een deel van de rouw (misschien wel het grootste deel) zal al hebben plaatsgevonden door de ziekte van Alzheimer. Of hij dat ook heeft toegelaten, weet ik niet. Dat zal de komende tijd wel duidelijk worden. In ieder geval heeft hij binnenkort de rust om zelf nog allerlei zaken te doen.

Van alle zussen leek tante Riet (in ieder geval uiterlijk) het meeste op mijn moeder. Ze heeft vele jaren in het buitenland gewoond door het werk van ome Harry. Ze hebben ergens in Scandinavië gewoond, in Engeland en vele jaren in Duitsland. Ik ken ze vooral van hun tijd in Duitsland. We zijn toen ook een aantal keer langs geweest. Altijd gezellig en goed. Toen ome Harry gepensioneerd was, zijn ze weer naar Nederland gekomen en hebben hier nog enkele jaren in goede gezondheid kunnen doorbrengen. Hun twee kinderen wonen nog wel in Duitsland. Toen kwam de ziekte van Alzheimer en tante Riet had daar (uiteraard) veel problemen mee. Zoals zo vaak het geval bij dat soort ziektes wist ze wat er aan de hand was en merkte dat het steeds slechter ging. Het duurde nogal voordat het zover was, dat de ziekte helemaal had toegeslagen. Aan ome Harry had ze een prima mantelzorger. Maar ook hij kon het op een gegeven moment niet meer aan. Gelukkig vonden ze toen dus een goede woonoplossing.

Bij RTV ZOo is het weer een stuk drukker. Sinds vorige week zijn er stagiaires voor tv en wat andere zaken. Ook komen er weer veel meer mensen langs om zaken te bespreken of mee te helpen. De laatste hand wordt gelegd aan de verbindingen, zodat (als het goed is) vanaf volgende week uitgezonden kan worden vanaf het Dokterspad. Dan kan de locatie aan de Faradaystraat definitief dicht.

Ook lijkt het geluidsprobleem op tv langzamerhand onder controle te komen. Mij lukt het in ieder geval om de uitzendingen te laten voldoen aan de EBU R128-norm. Die norm zal veel mensen niets zeggen, maar is enkele jaren geleden door de European Broadcasting Union (vandaar dus EBU) ingesteld om te grote geluidsverschillen te voorkomen. Alle televisiestations gebruiken die norm tegenwoordig. Wij deden dat nog niet, waardoor het geluid regelmatig problemen opleverde. Inmiddels heb ik uitgevonden hoe we die norm kunnen toepassen. Dat betekent dat we de komende week of weken alles (vooral de reclames) moeten aanpassen en nieuwe filmpjes, die weer gaan komen, meteen aan de norm moeten laten voldoen. Maar dan zou het verder goed moeten gaan. Al doende komen we zo steeds een stapje verder. Het zou natuurlijk mooi zijn, als alles in één keer goed is, maar zo werkt het helaas niet. Prettige zaak is wel, dat we enkele mensen erbij hebben met veel verstand van tv-maken. En we hebben nieuwe apparatuur. Dus we kunnen de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.

Vanmiddag komt Anne voor het laatst voordat ze op vakantie gaat naar Amerika. Ze is er dan vier weken niet en voor haar komt iemand anders in de plaats. Anne gaat vooral de parken in het westen van Amerika bezoeken. Dat zijn parken, waar ik ook geweest ben, dus na terugkomst hebben we vast wel wat uit te wisselen.

Gepubliceerd 28-8-2015

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in