Afgelopen nacht konden Seattle Seahawks voor het eerst de Superbowl winnen. Al een keer eerder hadden ze in de Superbowl gestaan, in 2006, maar toen verloren ze kansloos. Dit jaar waren ze in de competitie al vrijwel onverslaanbaar, ze verloren maar drie keer en hadden dus het beste resultaat van alle teams. Dat betekende dat ze in de play-off het thuisvoordeel hadden. Ze mochten alle wedstrijden, behalve natuurlijk de Superbowl, thuis spelen. Voor de Seahawks een voordeel vanwege de grote invloed van het publiek bij hen.

Toch leek het in de laatste thuiswedstrijd tegen de San Francisco 49-ers nog bijna mis te gaan, toen het de Seahawks een groot gedeelte van de wedstrijd niet lukte om te scoren. Tot en met het derde kwart stonden zij achter. Maar in het vierde kwart wisten ze dan toch een voorsprong te pakken en die vast te houden tot het einde.

De Superbowl werd gespeeld in het East Rutherford-stadion in New Jersey, de thuishaven van de New York Jets, vlakbij New York. Tegenstander waren de Denver Broncos, die net als de Seahawks een geweldig jaar achter de rug hadden met recordcijfers voor hun quarterback Peyton Manning. Nog nooit had iemand zoveel touchdowns gegooid in een seizoen (55) en nog nooit zoveel yards (5.477). De verwachting was, dat het een boeiende clash zou worden tussen de beste offense van de NFL (Broncos) en beste defense (Seahawks), waarbij het puntenverschil klein zou zijn en het vrij onduidelijk was wie zou winnen.

Hilko en ik waren er ook bij. Dat wil zeggen, we zaten om half één vannacht klaar voor de televisie. Na een dagje voetbal, met voor PEC Zwolle goede resultaten (op PSV na, dat met 2-0 van RKC verloor), was ik ’s avonds al naar bed geweest. Het lukte om een paar uur te slapen, waardoor ik de wedstrijd vol kon houden (met uiteraard het vooruitzicht om in de ochtend verder te slapen).

De wedstrijd begon meteen goed voor ‘ons’ team. De Broncos wisten al na twaalf seconden te scoren, maar wel in eigen endzone met een zogenaamde safety (2 punten). De bal werd door de center (degene die de bal altijd in het spel brengt met een pasje naar de quarterback) vrolijk langs het hoofd van Manning gestuurd en de aanvallers van de Broncos konden niets anders doen dan de bal in de endzone vast te pakken. Een safety dus en meteen ook de overname van het spel door de Mariners. Bij alle andere punten trapt de ploeg, die de punten scoort, de bal naar de tegenstander zodat die kan gaan aanvallen. Maar bij een safety verliest de ‘tegen-scorende’ ploeg ook nog eens de bal.

In de eerstvolgende twee drives lukte het de Seahawks weliswaar niet om een touchdown te scoren vanuit de red zone (de twintig yards voor de endzone van de tegenstander), maar met twee fieldgoals kon de ploeg toch tevreden zijn. Eén daarvan ontstond na een zogenaamde interception, Manning gooide de bal zomaar in handen van een Seahawks-speler). De Broncos kregen niks voor elkaar en dat bleef de hele eerste helft ook zo.

De Seahawks bleven prima verdedigen en konden ook aanvallend goed uit de voeten. In het tweede kwart wist eerst Marshawn Lynch een touchdown te scoren vanaf 1 yard van de endzone en later kon verdediger Malcolm Smith een bal van Manning onderscheppen en met een run van 69 yards een touchdown te scoren. Met de twee point-after-touchdowns van Steven Hauschka kwam er dus een ruststand van liefst 22-0 op het scorebord.

Ondanks dat het zo goed ging en de Seahawks met balbezit aan de tweede helft zouden beginnen, waren we er nog niet gerust op. Als de Broncos snel zouden scoren, en met Manning leek dat geen onmogelijkheid, zou het nog gevaarlijk kunnen worden. Ook de Seahawks waren zich van dat gevaar bewust en begonnen weer vol overtuiging aan de tweede helft. En hoe: weer na twaalf seconden was het opnieuw raak. Percy Harvin had zoveel tijd nodig om de door de Broncos in het spel gebracht bal in één keer over een afstand van 87 yards over de achterlijn te brengen. De Broncos hadden geprobeerd om de bal niet al te ver te schoppen om zo Harvin minder kans te geven op een return, maar die dacht daar duidelijk anders over.

De Broncos probeerden nog wel wat, maar kwamen er duidelijk niet aan te pas tegen de ontketende verdediging van de Seahawks. Het werd zelfs nog 36-0 door een touchdown van Jermaine Kearse voordat de Broncos aan het eind van het kwart iets terug konden doen. Via een touchdown en een two-point-conversion kregen ze 8 punten op het bord.

Maar met 36-8 en nog een kwart te spelen was het vrijwel kansloos voor de Broncos. Ze hadden nog vier touchdowns nodig om gelijk te komen. In een helft is dat theoretisch nog wel mogelijk, maar in een kwart heb je daar erg veel geluk bij nodig. En de Seahawks zorgden er wel voor, dat dat geluk niet boven kwam drijven.

Na 3.15 minuten in het vierde kwart was het definitief over. Doug Baldwin scoorde maar weer eens een touchdown voor de Seahakws, 43-8 en zeg maar einde wedstrijd. De rest werd uiteraard wel gespeeld, maar de Seahawks hoefden niet meer en de Broncos konden niet meer, zodat 43-8 ook de eindstand was. De eerste Superbowl-winst dus voor de Seahawks. Eigenaar Paul Allen, coach Pete Caroll, quarterback Rusell Wilson en MVP Malcolm Smith (eigenlijk de hele verdediging van de Seahawks) namen de Vince Lombari Trophy in ontvangs. Woensdag zullen ze een groot onthaal krijgen in Seattle. Dat pas de tweede grote sportprijs won, nadat eerder in 1979 de Seattle Supersonics de NBA-titel hadden gewonnen. En er wordt nog meer verwacht van de Seahawks de komende jaren, want de ploeg evenaarde het record van jongste ploeg in de Superbowl.

Hilko en ik zullen het ook het komend jaar weer volgen. Maar eerst gaat de aandacht nu langzamerhand weer richting het honkbal. Over twee weken komen de pitchers en catchers weer in actie, een week later gevolgd door de positiespelers. Eind februari, begin maart start de spring-training en begin april is het weer elke dag ‘let’s play ball’. Eens kijken of de Seattle Mariners het voorbeeld van de Seahawks kunnen volgen.

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in