Bowling ging niet meer
Bowling bleek te uitdagend (Photo by Matthias Zomer on Pexels.com)

Gisteren was er weer eens een gezellig samenzijn van de Vrienden van Tafeltennis Zwolle. Dat kon eindelijk weer na een paar jaar corona-ellende. Aangezien ik met Charlotte ook vriend van TTZ ben, ging ik ook mee naar het bowlen en eten. Het was een leerzame middag/avond voor mij. Onder andere ga ik een zus vragen waar zij haar oordopjes vandaan heeft, want die kan ik goed gebruiken.

Vooral bij het bowlen was het erg rumoerig. En dat rumoer was slecht te vermijden. Op zich heb ik wel geleerd om mij te richten op de persoon met wie ik spreek en de rest te vergeten. Maar dat lukte hier dus niet echt. En ook op een andere plek die ik even opzocht was het niet echt rustiger. Die oordopjes zouden moeten helpen om het omgevingsgeluid grotendeels weg te filteren. Dat was dus handig geweest.

Overigens ging ook het bowlen zelf niet zoals ik zou willen. Van te voren dacht ik al wel even hoe mijn ‘hupje’ zou gaan. Ik nam altijd een aardige aanloop en begon die met een hupje. Maar eigenlijk lukte die hele aanloop al niet. Na drie keer steeds dichter bij de lijn starten en desondanks geen resultaat te scoren, ben ik er mee gestopt. Ik het verleden kon ik best redelijk bowlen, maar dat is dus ook echt verleden.

Het was dus best vermoeiend. Goed dus dat we na ruim anderhalf uur naar TTZ vertrokken waar we zouden eten. Daar was in ieder geval veel minder omgevingsgeluid, en ook kon ik me daar gemakkelijker concentreren op de gesprekspartners. Ik heb ook nog even met de voorzitter van TTZ gesproken over hoe het met de vereniging ging. En dat was positief. De vereniging groeit langzaam maar duidelijk. Er komen komend jaar zowel bij de jeugd als de senioren weer teams bij. Goed om te horen. Maar op een gegeven moment was de energie ook wel op.

Het eten was overigens prima. Deze keer werd het geleverd door slagerij Van Guilik. En dat kan ik iedereen aanbevelen. Het was lekker, meer dan genoeg (we kunnen er ook vandaag nog wat van nemen 😉) en prima geregeld. En uiteraard moet ik het bestuur van de Vrienden onder voorzitterschap van Charlotte en alle aanwezigen ook bedanken voor de gezellige middag/avond. Ondanks de problemen die ik hierboven heb beschreven, heb ik toch genoten.

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in