baby sleeping on white cotton
Een baby begint vol vertrouwen aan zijn leven (Photo by Pixabay on Pexels.com)

Bij de dagbesteding van InteraktContour is een cliënt bezig een verhaaltje te schrijven over reïncarnatie. Af en toe vraagt hij hoe ik er tegenaan kijk. We hebben het er dan even over, voor zover dat gaat. Ik praat vrij makkelijk, hij heeft erg veel moeite met praten en duidelijk maken wat hij bedoelt. Maar we maken er het beste van.

Hij gelooft duidelijk in reïncarnatie en ik eigenlijk niet. Hij zegt dan ook dat we van vorige levens kunnen leren, ook al beginnen we met een schone lei aan elk nieuw leven. Dat laatste ben ik wel met hem eens, iedereen begint zonder kennis van vroeger aan het leven. Maar dat we van onze eigen vorige levens leren, dat ben ik niet met hem eens. Je zou zeggen dat dan o.a. oorlogen en dergelijke uit zouden moeten sterven. En dat gebeurt helaas maar niet.

Natuurlijk hebben we wel steeds meer mogelijkheden om te lezen en zien over onze geschiedenis. Daarin en daardoor verandert de mensheid wel. Maar of dat allemaal ten goede is, is de vraag. Zeker nu mensen een heel eigen draai denken te geven aan zaken die ze bijvoorbeeld op Internet lezen. En dat is jammer. Wat dat betreft leren we dus weinig van het verleden, toen ook individuen van een dergelijke krommunicatie (om een term van Koot en Bie te gebruiken) gebruik maakten om hele volksgroepen te beïnvloeden (meest extreme voorbeeld: Adolf Hitler).

En dan heb je nog de discussie over nurture of nature, oftewel of mensen van nature bepaalde gedachten en eigenschappen hebben, of dat ze die door de opvoeding meekrijgen. Laat ik het zo zeggen: er zijn vast eigenschappen die mensen vanaf het begin van hun leven hebben. Maar het meeste ontwikkelt een mens zich toch door de opvoeding (of soms het gebrek daaraan).

Een eigenschap die baby’s vanaf het begin hebben, is dat ze het beste willen maken van het leven. En dat ze alle vertrouwen hebben in de ouders en anderen die ze ontmoeten en zich noodgedwongen maar ook graag aan hen overleveren. Helaas gaat het daar nog wel eens fout, wat betekent dat hun positieve levensvisie (die ze in het begin niet bewust hebben) een flinke knauw krijgt.

Sommige ouders hebben nooit echt geleerd om goed op te voeden. Of ze leven in omstandigheden die het moeilijk maken om een kind goed op te voeden. Denk aan mensen die in zware armoede leven en alleen maar bezig zijn met overleven. Ook zij willen ongetwijfeld het beste voor hun kind, maar kunnen dat simpelweg niet leveren. Dan kun je wel zeggen: krijg dan ook geen kind, maar ten eerste is dat wel erg kort door de bocht en ten tweede hopen ook zij het kind een beter leven te geven en/of dat dat kind voor hen kan zorgen.

De vraag is natuurlijk: wat is goed opvoeden? Ik wou dat ik daar een goed antwoord op had. Maar dat is lastig om te zeggen. Voordat wij onze kinderen kregen, zagen we de voorbeelden van broers en zussen met kinderen. Soms dachten wij: dat moeten wij ook doen. En soms dachten we juist: zo willen wij het zeker niet doen. Zo denk je het goede te doen. Maar ik weet zeker dat wij ook fouten hebben gemaakt in de opvoeding.  Of misschien moet ik zeggen ‘punten die beter hadden gekund’.

Al doende leert men. En zo leer je volgens mij niet van vorige levens, maar van je eigen leven. Als je er voor open staat tenminste. Ik moet ineens weer denken aan mijn levensmotto, dat ik er dus maar weer eens ingooi: Wer immer strebend sich bemüht… Lees daarover dit stukje.

En je leert van alles wat je meemaakt, leest, ziet en hoort. Overigens is dat ook vaak vrij gekleurd, zoals ik nu weer ervaar bij het lezen van een geschiedenis van Amerika (zie dit verhaal). Mensen willen graag vooral dat weten wat hen uitkomt. Gelukkig zijn er ook altijd mensen die dat weer enigszins onderuit halen. Zolang dat onderbouwt gebeurt, is dat prima. In ieder geval is het belangrijk om open te staan voor ervaringen, herinneringen, visies en meer dan dat van zowel jezelf als van anderen. En van de verschillende lessen die je uit het verleden kunt trekken.

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in