Al vele jaren heb ik een partieel kunstgebit. Partieel wil zeggen voor alleen de bovenkant. Onderin heb ik nog mijn gewone tanden en kiezen. Maar bovenin was het zo’n twintig jaar geleden zo’n zooitje dat de tandarts geen andere mogelijkheid zag dan alles eruit halen en een kunstgebit te laten maken.

Het kunstgebit heeft al die tijd prima dienst gedaan, zoals dat heet. Het vergde alleen elke avond een bad in water met een tablet erbij, dat was alles. Maar een paar weken geleden is het toch mis gegaan. Bij het eten van een op zich niet zo heel hard broodje knapte er iets, waardoor er een breuk ontstond. Hij kan nog wel in, maar plezierig is het niet. Vooral met de tong zit ik er constant aan, het is niet te vermijden.

Inmiddels wordt er gewerkt aan een nieuw kunstgebit. Dat gaat nog niet over rozen. De behandelaar heeft te maken met persoonlijke problemen (voor hem vast heel vervelend) en daardoor is een afspraak nu al twee keer uitgesteld. In totaal zijn er vier afspraken nodig, één voor het kennismaken en een eerste maken van een afdruk, een tweede om die afdruk goed te krijgen en een definitieve afdruk te maken. Vervolgens is het de eerste keer passen met tanden erin  en tenslotte het definitieve plaatsen. Tussen de tweede en derde afspraak is het ‘fout’ gegaan.

Vanmorgen werd ik gebeld dat de afspraak van morgen ook twee dagen verplaatst wordt. De nu dus derde afspraak is donderdag aan het begin van de middag. Dat is anderhalve week na de oorspronkelijke derde afspraak. En dan moeten we donderdag dus nog een afspraak maken voor de vierde en laatste keer. Hopelijk gaat dat wel weer snel.

Zoals al aangegeven kan ik mijn kunstgebit nog steeds gebruiken. Ik heb wel de indruk, dat het steeds verder achteruit gaat, maar ik kan er mee eten en ook mijn uiterlijk is dus nog niet veranderd. Dat zal met het nieuwe gebit wel wat gebeuren. De tanden zullen wat langer zijn dan wat er nu in zit. Bij het lachen moeten mijn tanden weer zichtbaar worden. Ik ben wel benieuwd.

Toen mijn tanden er aan de bovenkant allemaal uit moesten, kostte dat uiteraard wat tijd. Elke keer werden er (volgens mij) zo’n vijf a zes getrokken. Of het echt zo moest, weet ik niet. De tandarts zei dat het goed was en dus gebeurde het. Het heeft mij wel van de angst voor de tandarts afgeholpen. Het gebeurde gewoon en stevigere ingrepen heb ik sindsdien niet meer gehad. En uiteraard is nog slechts de helft over van het eerst te behandelen gebied. De leerlingen, die ik toen had, zullen het wel mooi gevonden hebben. Ik kwam even op school zonder al te veel tanden en kiezen. Hoe dat precies was, weet ik niet meer.

Gepubliceerd 15-9-2014

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in