Afgelopen vrijdag ben ik met een nieuw project begonnen. Gedurende 365 dagen maak ik elke dag een foto. Zomaar een foto van iets van die dag. Begonnen ben ik bij de pedicure en daarna heb ik een foto gemaakt van mijn ontbijtsituatie, van het vertrek met de auto naar bowlen en eten, van een zaal van InteraktContour en vandaag van planten in het ziekenhuis (die bij dit artikel staat). Het zijn dus allemaal nogal willekeurige onderwerpen en dat moet ook. Voor de rest van deze week heb ik al aardig bedacht wanneer ik een foto wil maken, maar daarna nog niet echt. Dat geeft ook niet, want het moet uiteindelijk vrij spontaan gaan.

In eerste instantie wil ik vooral foto´s maken zonder mensen (herkenbaar) erop. Maar dat zou best wel eens kunnen veranderen in de loop van het project. En eerlijk gezegd verwacht ik dat de kwaliteit van de foto’s ook zal veranderen. Hoe meer foto’s ik maak, hoe beter ik het toestel hoop te leren kennen en dus ook hoe beter de foto’s zouden moeten worden.

Hoe ik de foto´s ga gebruiken weet ik eigenlijk nog niet. Ik verwacht ze wel op een gegeven moment op de website te plaatsen. Of dat dan ook elke dag gaat gebeuren, geen idee. Wellicht per week met een toelichting bij elke foto. Maar het zou natuurlijk ook op Facebook of zelfs Instagram kunnen. Daar moet ik nog over nadenken. Wordt misschien ook vanzelf duidelijk als de kwaliteit van de foto’s toeneemt.

Naast dit project moet ik ook verder met het schrijven van mijn autobiografie. Voor de vakantie ben ik daaraan begonnen, maar nu heeft het alweer een tijdje stil gelegen. Gelukkig is mijn geschiedenis in de tussentijd ook niet veranderd, dus dat kan het probleem niet zijn. Ik heb nog wel wat foto’s gedigitaliseerd. Daarmee kan ik sowieso verder. En dat geldt ook voor de film, waarop ik als baby sta. Ik blijf het bijzonder vinden, bewegende beelden van mij als baby eind 1959. Toch wel handig als je een oom hebt gehad, die amateurfilmer was. En niet zo’n slechte ook. Dat stukje film met mij in de babyrol ga ik in ieder geval binnenkort op YouTube zetten en verwerken in mijn autobiografie.

En zo blijf ik bezig. De kunst is daarbij vooral om het vol te houden en af te maken. Over een paar maanden hoop ik in ieder geval te kunnen zeggen dat ik het volhoud.


Reacties mogelijk gemaakt door CComment

Foto's

Agenda

Geen evenementen