Ik geloof niet in god, ik geloof in liefde. Dat is een deel van een spreuk die ik in mijn studententijd (al een eeuwigheid geleden) opschreef. Ik heb toen regelmatig met vrienden over de ‘zware’ dingen des levens gesproken. En op een gegeven moment had ik ook de neiging om wat uitspraken op te schrijven. Deze spreuk is nog steeds, en misschien nog wel meer dan vroeger, van toepassing op mijn leven.

In mijn jeugd ging ik elke week met mijn ouders naar de katholieke kerk. Dat was normaal en gebeurde zonder welke bijgedachte dan ook. Maar vanaf de middelbare school werd dat minder. Prettig genoeg hadden mijn ouders daar, tenminste uiterlijk, geen moeite mee. En op een gegeven moment werd het alleen nog de kerstnachtmis, die ik bezocht. Eigenlijk was dan vooral het kersteten daarna (midden in de nacht) vooral het hoogtepunt. Heerlijk de worstenbroodjes van een oom uit het zuiden van het land! Maar als je je dan op een gegeven moment realiseert, dat het misschien een beetje hypocriet is om wel naar de kerstnachtmis en niet naar andere missen te gaan, dan is de keuze snel gemaakt: helemaal niet meer naar de kerk.

Toch bleef de kerk nog lang in het systeem zitten. Op de universiteit heb ik een keer de rol van de katholieke scholen vertolkt in een discussie tussen diverse geloofsscholen. En daarna ben ik gaan werken op een katholieke school, ben getrouwd in de kerk en heb de kinderen laten dopen. Normaal en zonder gewetenswroeging.

En die heb ik ook nu nog niet. Sowieso is het voordeel van mensen die katholiek opgevoed zijn, dat ze vrijer in het leven staan dan bijvoorbeeld veel protestanten. Ik weet nog wel dat ik tijdens de studietijd een keer bij een gespreksgroep van de Navigators was, een groep die bijbelteksten las en ‘interpreteerde’. Nou ja, ik interpreteerde en vroeg mij af wat er bedoeld werd, zij namen letterlijk wat er geschreven stond. Dat was dus na die ene keer snel voorbij voor mij.

Ik vroeg mij af waar het vooral om ging: geloven in god of goed leven? En ik bedacht dat, als er al een god zou zijn, hij (of zij) bij het laatste oordeel zou moeten vragen: “hoe heb je geleefd?” Zou hij/zij vragen of je in hem/haar geloofd had, zonder te kijken naar hoe je geleefd had, dan kon ik hem/haar niet serieus nemen. Het centrale thema van het leven zou niet ‘god’, maar zou ‘liefde’ moeten zijn.

Zoals al gezegd was de spreuk wel wat uitgebreider. Ik had toen geschreven: ik geloof niet in god, ik geloof in liefde. God is liefde, dus ik geloof in god. Eigenlijk maakt het niet uit hoe je die god exact noemt, God, Allah, Jahwe en ga zo maar door, als je de liefde als uitgangspunt neemt, dan is het goed.

Maar wat is liefde? Ik bedoel (uiteraard zou ik haast zeggen) niet de vleselijke liefde. Nee, het gaat naar mijn mening om de omgang met elkaar. De basis van de omgang met wie dan ook zou liefde moeten zijn, een positieve grondhouding die ruimte zou moeten bieden aan de levenswijze van anderen. Iedereen heeft het recht te leven zoals hij of zij goed dunkt. En als die ander dezelfde houding zou hebben, dan zouden we allemaal ook prima samen moeten kunnen leven.

Ik zeg niet, dat het mij altijd lukt om anderen positief te benaderen, maar ik probeer het in ieder geval wel. Vooroordelen zijn ook mij niet vreemd en ik moet mij soms dwingen om positief te zijn. Als ik terugdenk aan wat ik tot nu toe allemaal gedaan heb en hoe ik mij gedragen heb, dan zijn er genoeg momenten dat ik mij anders had kunnen gedragen.

Hoe je komt tot een ‘liefdevol’ leven, maakt niets uit. Heb je daar een ander (zoals een god) voor nodig, prima. Ik heb daar ook anderen voor nodig gehad: mijn ouders, mijn gezin, de katholieke opvoeding, studiegenoten, veel anderen die ik tegenkwam. En daar kan ik ze alleen maar voor danken.

Waarom ik nu dit verhaal opgeschreven heb? Dat komt door een andere persoon, die toch wel invloed op mij heeft gehad: Karl May. Ik heb net deel 19 van de serie gelezen met de titel ‘Am Jenseits’ (bij het hiernamaals). Dat verhaal heb ik volgens mij nog niet eerder gelezen. Het is door Karl May in zijn latere periode geschreven, toen hij veel bezig was met het geloof en zijn visie op leven. Het speelt zich weliswaar af in het Midden-Oosten met de bekende hoofdfiguren, maar het gaat vooral om allerlei geloofsaspecten. En hij geeft daarbij een visie weer, die heel erg lijkt op die van mij. Het grote verschil is natuurlijk, dat hij het geloof als uitgangspunt neemt en het christendom boven andere geloven stelt. Maar zoals al gezegd: de oorsprong van het geloof in de liefde als leidraad in het leven is minder belangrijk dan de daadwerkelijke uitwerking daarvan.

Toch jammer dat dit verhaal, net als de volgende die ik ga lezen, niet in het Nederlands vertaald zijn. ‘Omdat ze commercieel niet interessant genoeg zijn.’


Reacties mogelijk gemaakt door CComment

Foto's

Agenda

15 dec 2018 18:30 - 20:15
PEC Zwolle - NAC Breda
21 dec 2018 20:00 - 21:45
VVV-Venlo - PEC Zwolle
19 jan 2019 19:45 - 21:30
PEC Zwolle - Feyenoord
26 jan 2019 18:30 - 20:15
Heracles Almelo - PEC Zwolle