Je denkt misschien: ‘Doet die Paul nog weleens wat op zijn website?’ Inderdaad heb ik al een tijd weinig tot niets toegevoegd op de site. Dat komt door allerlei zaken, maar ook door een soort van writers block. Eigenlijk wist ik niet zo goed waarover te schrijven. Andere activiteiten zorgden dan ook voor een goed excuus om even niets te doen op de site. Toch wil ik de site niet laten voor wat hij is. Vandaar maar weer eens een poging (die vast zal lukken).

We zijn weer in een nieuw jaar aanbeland. Alweer 2018. Ik herinner me nog dat ik dacht dat het nog een eeuwigheid zou duren voordat het 2000 zou zijn en inmiddels zijn we daar dus ook al weer 18 jaar overheen. De tijd vliegt voorbij. Toch komen er regelmatig wel herinneringen aan vroeger naar boven.

Zo had ik tijdens de pauze van het tafeltennis woensdagochtend een gesprek met iemand, die vertelde de eerste twee jaar in Zwolle in de Palestrinalaan en de Telemanstraat te hebben gewoond. Bij mij kwam meteen de gedachte terug aan ons (met mijn ouders en broers en zussen) verblijf in de Telemanstraat. Wij woonden daar op nummer 111, 1 hoog in de middelste flat. Mijn oma kwam onder andere op bezoek om samen met ons mijn eerste communie te vieren. Onderweg naar buiten viel zij van de trap en brak haar arm.

Een andere herinnering is het Sinterklaasfeest daar. Ik geloofde nog in de goedheiligman en had uiteraard met veel spanning de cadeautjes allemaal uitgepakt. Toen iedereen daar klaar mee was, vroeg mijn vader mij zijn sigaretten uit de slaapkamer te halen. Het was toen nog heel normaal te roken. De duidelijkheid over de gevaren was er toen nog niet. Ik dus naar de slaapkamer, waar ik schreeuwend weer vandaan kwam: ‘Er staat een fiets!!!’ En die fiets was uiteraard voor mij.

De volgende dag kreeg ik fietsles van mijn vader op de parkeerplaats naast de flat. Het begin was uiteraard wat lastig. Prompt botste ik ook tegen een stilstaande auto aan. Hoe dat verder is afgelopen en of die auto er schade van had weet ik niet meer. In ieder geval leerde ik wel fietsen en gelukkig heb ik naderhand nooit meer een fietsongeluk gehad.

We hebben maar zo’n twee jaar aan de Telemanstraat gewoond. Daarna verhuisden we naar de Wipstrik, naar de Hélène Swarthstraat om precies te zijn. Ik heb dus ook maar twee jaar op de lagere school in Holtenbroek gezeten, de Van Kesselschool. De klassenfoto’s heb ik (geloof ik) nog, al moet ik wel even zoeken waar ze ook alweer zijn. Wie er allemaal bij mij in die klassen gezeten hebben, geen idee. Volgens mij had ik twee keer een juf. Maar er waren op die lagere school ook nog paters actief als docent. En natuurlijk, als rechtgeaarde katholieken (toen nog) kwamen we wekelijks in de kerk, de Verrijzenis. Die kerk stond naast de school.

Oma is er al lang niet meer, de school is ook al vele jaren geleden opgeheven en de kerk is een paar jaar geleden overgegaan naar een andere geloofsgemeenschap. De flat staat er nog, maar hoe het er van binnen uitziet, geen idee. Grote delen van Holtenbroek zijn flink op de schop gegaan, maar het stukje van de Telemanstraat en de Bachlaan waar de school lag, zijn nog niets veranderd. Ik fiets er nog af en toe doorheen op mijn tochten door Zwolle. En natuurlijk hebben Charlotte en ik ook nog een tijdje in de buurt gewoond, in de Beethovenlaan.

Gepubliceerd 13-1-2018

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in