In mijn vorige verhaal schreef ik al, dat er de week daarvoor allerlei dingen gebeurd waren waar ik mogelijk nog op terug zou komen. Dat moet nu maar. Een hartstilstand, een overlijden, de boekenmarkt van de Karl May Vereniging, en ook nog PEC – Groningen. Het was het weekje wel. Maar eens iets rustiger op een rijtje gezet.

Het begon woensdagochtend bij het tafeltennis nog prima. Ik had (een paar weken te laat, ik weet het) een traktatie meegenomen voor mijn verjaardag en die hadden we lekker zitten nuttigen tijdens de pauze. Ik blijf dan altijd nog wat langer hangen, onder andere vanwege de hitte van de thee. Ik had net mijn kopje naar de keuken gebracht en was nog even blijven praten met Judy, die de afwas deed. Toen ik terugkwam in de kantine zag ik ophef in de zaal. Iemand (dat bleek Joop te zijn) lag op de grond en anderen waren bij hem bezig.

Al snel werd duidelijk, dat Joop een hartstilstand of iets dergelijks had. Eén van de anderen begon snel met hartmassage. Geen idee of hij ook een opleiding daarin had gehad. Maar het gebeurde in ieder geval. Nadat duidelijk was dat 112 gebeld werd, ging ik naar het hotel naast de tafeltenniszaal om een AED te halen. Helaas wisten ze in het hotel niets van een AED (later meer daarover), dus onverrichterzake terug naar de zaal.

Via 112 waren de politie en de ambulancedienst gewaarschuwd en gelukkig was vooral de politie erg snel aanwezig. Zij trokken meteen een AED uit hun auto en gingen aan de slag. Even later kwam de ambulance ook en was er voldoende medisch personeel om alles over te nemen van ons. Het hart van Joop werd weer actief en hij werd snel naar het ziekenhuis gebracht. Wij bleven met de politiemensen achter en spraken nog wat over het gebeurde. Ook de afwezigheid van een AED kwam uiteraard ter sprake. Een politieman gaf wat aanwijzingen.

Onderweg naar huis hadden Jules en ik het er nog over en waren het erover eens, dat er een AED aanwezig zou moeten zijn, in de zaal of in het hotel. Later sprak ik er ook nog met Charlotte over en die wist te melden, dat de afspraak was dat wij gebruik konden maken van de AED van het hotel. Vervelend dus, ook voor het hotel lijkt mij, dat men daar niet op de hoogte was van een AED.

Nu wordt er dan toch maar gewerkt aan een AED voor de vereniging zelf. Er worden sponsoren gezocht om dat voor elkaar te krijgen. Ook heeft Henk Blom, de ‘leider’ van de woensdagochtendgroep, mij gevraagd zijn aantekeningen van een reanimatiecursus op de computer te typen en na controle door Annewyke in voldoende mate te printen voor iedereen. Ik heb het getypt en Annewyke is het aan het bekijken. Zij komt over twee weken tijdens haar vakantie ook even langs op woensdagochtend om vragen te beantwoorden en eventueel het een en ander nog verder te verduidelijken.

Hoe is het met Joop? De laatste stand die ik heb is van woensdag. Toen melde Henk, dat Joop nog steeds op de intensive care lag aan apparatuur. Hij reageerde heftig op de aanwezigheid van anderen, maar kon niet praten. Ook lukte het nog niet om hem van de apparatuur af te krijgen. Het lichaam accepteerde dat nog niet. Woensdag zullen we weer meer horen.

Iemand, die ook een hartstilstand kreeg, maar dan wel verwacht en met een dodelijk resultaat, was de moeder van een zwager en schoonzus van mij. Ik schreef vorige week: ja, die schrijfwijze is juist. Maar het had natuurlijk een broer of zus van Charlotte kunnen zijn met vrouw of man en dat bedoelde ik niet. Nee, die zwager is met een zus van mij getrouwd en die schoonzus met een broer van mij. Dat bedoelde ik.

Zij had de afgelopen maanden in een hospitium doorgebracht omdat al duidelijk was, dat zij niet lang meer te leven had. In de laatste jaren voor het hospitium was zij nogal moeilijk geweest voor haar kinderen. Ze was eigenwijs en wist zelf beter wat goed voor haar zou zijn dan haar kinderen. Terwijl toch wel duidelijk was, dat dat niet meer zo was. De relatie met de kinderen werd daardoor nogal vertroebeld.

Maar tijdens haar verblijf in het hospitium en met de wetenschap, dat het leven niet lang meer zou duren, bloeide de relatie met de kinderen weer helemaal op. Ze accepteerde het naderende einde en kon ook accepteren wat de kinderen zeiden. Ook was ze, wat van te voren nog maar afwachten was, blij met de hulp van het hospitium. Het waren dus voor haar en de kinderen mooie laatste maanden, die een heleboel vergoedden van de moeilijke tijd daarvoor.

Zondagmiddag was de condoleance in haar oude huis in Dalfsen. Charlotte en ik zijn daar uiteraard ook naartoe geweest. Het was flink druk, dus al snel stonden we weer buiten. Maar ook dat was positief dus. De begrafenis was in besloten kring, daar hoefden we dus niet naartoe. Nu hopen dat de verdere afwikkeling van het overlijden voor mijn zwager, schoonzus en andere betrokkenen vlot gaat, zodat ze weer wat meer rust krijgen. Dat is hoog nodig.

Zaterdag ben ik naar mijn eerste bijeenkomst van de Karl May Vereniging geweest, een boekenmarkt in Amersfoort. Hilko was taxichauffeur en dat bleek op de terugweg ook wel nodig. De energie was toen even op. En dat, terwijl we maar zo’n drie kwartier daar geweest zijn. Maar ik heb met een paar mensen gesproken, onder andere de voorzitter en de secretaris van de vereniging. En er waren enkele kraampjes met bijna alleen maar Karl May boeken.

Het was lastig om die boeken te laten liggen. Dat is ook niet helemaal gelukt. Ik ben met 13 boeken huiswaarts gegaan. Vier over het verzamelen van Karl May boeken en de rest boeken van Karl May. En dat voor slechts 29 euro. Geen slechte vangst dus. En het waren volgens mij allemaal uitgaven, die ik nog niet had.

Er stonden ook wat Duitstalige uitgaven, een beetje verborgen. Daar ben ik ook in geïnteresseerd, maar heb ik nu nog (vanwege de hogere prijs) laten staan. Ik weet echter wie ze heeft en die zit ook in het bestuur van de vereniging. Komt dus later nog wel.

Ik moet nu eerst eens gaan inventariseren wat ik precies heb. Dan kan ik verder kijken wat wel en niet erbij zou moeten. En voor de bekendste pocketserie, de 50-delige van Prisma, geldt, dat er de nodige delen vervangen moeten worden. Enkele vallen flink uit elkaar. En die serie is nog vrij makkelijk te krijgen, onder andere via marktplaats.

De secretaris vertelde nog wat meer over de activiteiten van de vereniging en het verzamelen. Een volgende bijeenkomst heeft meer inhoud. Dan kan er dus ook nog meer en beter met andere Karl May liefhebbers gesproken worden. Voor verzamelaars is de tijd interessant. Mede door (helaas) een mindere aandacht voor Karl May is de prijs van boeken vrij laag.

En dan was dus ook nog PEC Zwolle tegen FC Groningen. Het was na vier wedstrijden zonder overwinning wel weer eens tijd voor een winstpartij. De spelers leken dat ook te voelen, want vanaf het begin waren ze prima bij de les. En het lukte ook. Door doelpunten voor en na rust werd het uiteindelijk 2-0. PEC Zwolle staat nu na 12 wedstrijden op de vijfde plaats. De komende wedstrijd is tegen FC Twente en dus nog een potentieel lastige. Daarna komen er op papier zwakkere tegenstanders. Het is afwachten, of dat dit jaar ook in de uitslagen zal blijken. Het zou mooi zijn, als ze bij de winterstop nog steeds rond de vijfde plaats staan.

Het is een lang verhaal geworden. En volgens mij ben ik nog iets vergeten. Maar ik weet dus niet meer wat. Hier blijft het daarom bij voor deze week. Tot de volgende keer.

Gepubliceerd 17-11-2014

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in