Vandaag heb ik niet zoveel tijd om een stukje te schrijven voor op de website. Over zo’n 20 minuten komt Anne en de tijd hiervoor heb ik vooral gebruikt om een mail te schrijven aan Rob, de hoofdredacteur van RTV ZOo. Het is deze week duidelijk geworden, dat ik betere grenzen moet trekken bij mijn werkzaamheden voor RTV ZOo. Het was allemaal (veel) te veel.

Ook de overgang van winter- naar zomertijd kost me enkele tijd om te wennen. Het opstaan gaat wel goed, maar het in slaap komen kost tijd. De eerste paar dagen sliep ik pas om 1 uur, oftewel dus 12 uur wintertijd, de tijd die ik daarvoor ging slapen. En over de afgelopen nacht moeten we het maar helemaal niet hebben. Desondanks zit ik vandaag weer een stuk beter in mijn vel dan gisteren. Ik ben benieuwd hoe het vanavond met het slapen gaat. Overdag slapen is en blijft geen enkel probleem, wat de tijd ook is. Ik blijft steeds maximaal een uur (vooruit: en 15 minuten) slapen en wordt meestal wakker voor de wekker gaat.

Bij RTV ZOo is het veel te druk. Ik doe te veel. Daar moet wat aan gebeuren. Ik heb al vaker geprobeerd om enkele grenzen aan te geven. Zo ben ik al gestopt met het lidmaatschap van de eindredactie van RTV ZOo. Dat scheelt sowieso enkele vergaderavonden. Ook zou ik met enkele andere zaken stoppen en zou ik ondersteuning krijgen bij andere activiteiten. Maar beide voornemens zijn nog niet echt in de praktijk gebracht. En dat komt uiteraard minstens deels door mij. Gisteren was het weer zo’n dag dat ik totaal niet toekwam aan mijn normale activiteiten. Nu moet er dus echt wat gebeuren.

In de mail aan Rob, die ik straks nog bespreek met Anne, heb ik enkele duidelijke aanpassingen in mijn activiteitenlijst aangegeven. Niet meer in de trant van ‘dat kan ik doen’, maar ‘dat ga ik doen’. Ik heb er ook een deadline bijgezet. Hoe vervelend ook wellicht voor sommige mensen, zowel voor mijzelf als voor RTV ZOo is het beter duidelijkheid te hebben. Het is dus niet meer wachten tot iemand gevonden is die bepaalde activiteiten kan overnemen of samen met mij kan doen, maar zeggen: “dan en dan stop ik daarmee”.

Het brengt hopelijk de nodige rust. Of het ook effect heeft op het in slaap komen, betwijfel ik. Maar je weet nooit.

Gepubliceerd 1-4-2016

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in