Afgelopen weekeinde was er weer American Football. Ik kijk al het hele seizoen (dat geloof ik ergens in september 2013 begon). Inmiddels is men gevorderd tot de tweede ronde van de play-offs. Acht teams waren dit weekeinde nog in de strijd, met daarbij ook ‘mijn ploeg’, de Seattle Seahawks. Met de twaalfde man/vrouw achter zich wonnen zij weer, nu van de New Orleans Saints. Nog één wedstrijd te gaan en ze staan in de Superbowl!

De nummer twaalf is een bekend fenomeen. Ook PEC Zwolle heeft iets wat erop lijkt. Ook daar is de nummer twaalf gereserveerd voor de supporters. Bij het voorlezen van de opstelling wordt het publiek dus steeds genoemd. Een lovenswaardig initiatief, wat nog bleek toen PEC Zwolle begin van het vorig seizoen een speler zonder na te denken (?) de nummer twaalf had gegeven. Via de KNVB moest die speler een nieuw nummer krijgen en het nummer twaalf teruggeven aan de supporters.

Toch kunnen zij nog wel wat leren van de Seattle Seahawks. Die doen nog veel meer met de nummer twaalf. Voor het begin van elke wedstrijd laten zij een bekende supporter de nummer twaalf-vlag hijsen onder oorverdovend gejuich van het publiek. Veel supporters hebben daarnaast shirts en andere objecten met het nummer 12 erop. Volgens mij verkoopt PEC Zwolle dat niet. Op de site van de Seahawks is speciale aandacht voor de nummer twaalf. En via radio en tv wordt dat ongetwijfeld nog verder uitgebouwd, maar daar heb ik geen zicht op.

Het lawaai, dat de supporters van de Seahawks maken, is natuurlijk niet na te maken. En dat hoeft ook niet. In het American Football is lawaai zinvol bij aanvallen van de tegenpartij. Daarmee kunnen zij behoorlijk uit hun ritme worden gehaald. En de supporters van de Seahawks lukt dat heel goed. Sinds de opening van hun stadion in 2005 zijn in het stadion de meeste valse starts gemaakt door een tegenstander. Het is dan ook het luidste stadion ter wereld, zo is uit onderzoek gebleken. Bij aanvallen van de thuisploeg zijn ze juist erg rustig om de ploeg niet af te leiden.

Bij het voetbal is, zou je zeggen, eerder het tegenovergestelde het geval. Juist bij aanvallen van de thuisploeg is extra verbale ondersteuning zinvol. Hooguit bij penalty’s tegen is verbaal ‘geweld’ zinvol. Zo hard als de Seahawks-supporters schreeuwen is bij PEC Zwolle niet mogelijk en niet nodig ook dus.

PEC Zwolle zou nog wel het een en ander kunnen doen met het nummer twaalf-gevoel. Shirts en petjes verkopen, meer aandacht voor de nummer twaalf voorafgaande aan de wedstrijd, extra aandacht op de website en wellicht in andere uitingen ook. De lokale pers kan het gevoel nog verder versterken met speciale aandacht onder de noemer ‘de nummer twaalf’. En dat kan best uitgebreid worden naar andere sporten als volleybal, basketbal, tafeltennis (ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan), enzovoort. Zo wordt het de roepnaam van de Zwolse supporter. Dat er bij die anders sporten geen elf spelers in het veld staan, maakt niet uit. Het gaat om het idee.

Waarom heb ik het trouwens steeds over de twaalfde man/vrouw? In het Engels is het ‘The 12th MAN’. Theoretisch zou je dat kunnen vertalen met de twaalfde man, maar dat dekt volgens mij de lading niet. De twaalfde mens klinkt al beter, maar vind ik nog niet geweldig. De twaalfde man/vrouw is een stuk duidelijker, al is de dubbeling niet fraai. Wellicht is iets als ‘de nummer twaalf’ of ‘de Zwolse twaalf’ nog wel beter. Maar dat zien we wel.

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in