De honkbalcompetitie in Amerika is inmiddels alweer een kleine twee weken bezig. Dat betekent dus voor mij regelmatig honkbal kijken. En vooral de Mariners in de gaten houden. Het begin is nog niet zo geweldig, Ze hebben tot nu toe drie wedstrijden gewonnen en zes verloren, maar als troost kan ik in ieder geval zeggen dat ik twee van de drie gewonnen wedstrijden gezien heb. Helaas ook twee wedstrijden die ze verloren, maar dat mag de pret niet drukken.

De Mariners zijn met een behoorlijk nieuw team aan de competitie begonnen. Van de vijf startende pitchers zijn twee nieuw en in het veldteam staan dagelijks 4 nieuwe spelers (naast 4 van vorig jaar overgebleven spelers). Ook de bullpen, de groep reliefpitchers, is grotendeels nieuw. Bij die nieuwe spelers zitten veel spelers met een zogenaamd downyear het afgelopen jaar. Oftewel hadden ze niet zo’n geweldig seizoen na vaak prima seizoenen daarvoor. De kunst is dus om de prestaties van de voorgaande jaren weer naar boven te halen.

Bij sommige lijkt dat in het begin van het seizoen ook wel goed te gaan. Anderen moeten nog echt op gang komen. Met name hebben de reliefpitchers een paar keer een voorsprong uit handen gegeven. De eerste drie wedstrijden gingen vrij goed. De eerste werd weliswaar, na een voorsprong, verloren, de volgende twee werden gewonnen. En dat was nog wel uit tegen de Texas Rangers, de divisiekampioenen van vorig jaar. Maar de serie van zes thuiswedstrijden daarna verliep vrij dramatisch. Het lukte bijna niet om punten te maken en de eerste vijf werden allemaal verloren. De laatste thuiswedstrijd stonden de Mariners een hele tijd voor, maar konden de Rangers (weer de tegenstander) in de achtste inning alsnog gelijk maken. Pas in de tiende inning wist één van de nieuwelingen, Dae Ho Lee, met een homerun de winst voor de Mariners binnen te halen.

Nu komt er weer een serie uitwedstrijden. Maar liefst negen achter elkaar, tegen de New York Yankees, de Cleveland Indians en de Los Angeles Angels of Anaheim. Korter is misschien wat makkelijker: de Yankees, Indians en Angels. Het is afwachten hoe deze serie weer gaat.

Zaterdag en zondag spelen ze al vroeg, om zeven uur ’s avonds Nederlandse tijd. Zaterdag is het echter lastig om te kijken, want dan speelt PEC Zwolle tegelijkertijd tegen AZ. En dat gaat toch voor. Maar zondag kan ik prima kijken.

Het seizoen voor PEC Zwolle zit er bijna alweer op. Er moeten nog vier wedstrijden gespeeld worden. Het gaat ook dit jaar weer goed. De ploeg strijdt nog steeds om een plek in de Play Offs voor Europees voetbal. PEC staat nu achtste, de laatste plek die daar waarschijnlijk recht op geeft. Vooral de wedstrijd aanstaande woensdag is belangrijk. Dan spelen ze thuis tegen NEC, de concurrent om die achtste plek. Maar elk punt is meegenomen, en ze staan maar drie punten achter nummer 6 AZ. Ook de nummer vier is nog binnen bereik met vijf punten achterstand. En naar achteren gekeken: NEC heeft 1 punt achterstand, en de nummers 10 en 11 staan vier punten achter. Eigenlijk kan het dus nog alle kanten op, behalve helemaal de verkeerde. De komende twee wedstrijden zullen duidelijk maken of er nog een toetje komt of dat ze het seizoen rustig uit kunnen spelen.

Voor volgens seizoen ziet het er ook niet verkeerd uit. Een groot deel van de spelers heeft contracten lopen of verlengd. Dat is een van de voordelen van de betere financiële situatie waarin PEC Zwolle nu verkeerd. Het is ook de bedoeling dat het stadion komende zomer weer wat wordt uitgebreid. Achter één van de goals wordt de tribune dan helemaal naar beneden doorgetrokken en moet er een ‘blauwwitte muur’ van supporters komen. Daarbij is de supportersmuur van Borussia Dortmund het voorbeeld. Ik ben benieuwd hoe dat er dan volgend jaar uit gaat zien.

Toch zal er de komende tijd nog wel wat veranderen. Niet van elke speler is al zeker of ze er volgend jaar nog zijn. Met name Ouasim Bouy en Lars Veldwijk zijn onzeker. Beiden zijn dit jaar gehuurd en met beiden wil PEC graag doorgaan. Er vinden blijkbaar gesprekken plaats om de huurcontracten te verlengen of tot koop over te gaan, maar zeker bij Veldwijk loopt dat moeilijk. Gelukkig is PEC Zwolle tegenwoordig in de omstandigheid om als het nodig is andere interessante spelers aan te trekken. We zullen het zien.

Gepubliceerd 15-4-2016

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in