Vorige week had ik wat minder energie dan anders. Daarom (en vast ook wel omdat het vorige week maandag Tweede Paasdag was) heb ik vorige week geen stukje op de website geschreven. Dat gebrek aan energie kwam niet zomaar. Het was een druk weekeinde geweest met zaterdag naast het wekelijkse RTV ZOo-werk ook een feest van Rita en Bert, die samen 100 waren (eerlijk verdeeld). En zondag was de bekerfinale met PEC Zwolle, dat in de Kuip in Rotterdam tegen Ajax mocht aantreden.

Charlotte had contact gezocht met PEC Zwolle om te kijken of er een manier was om mij daar ook bij te krijgen. Het had nogal geduurd, maar de donderdag voorafgaande aan de wedstrijd was er bericht gekomen, dat ik een invalidenplaats kon krijgen en dat Charlotte en ik met de auto konden afreizen.

Zondag vertrokken wij dus om 15.00 uur richting Rotterdam, waar de wedstrijd om 18.00 uur zou beginnen. Het leek eerst wel alsof we veel te vroeg er zouden zijn, maar rond Rotterdam werd het toch wat trager verkeer. En we moesten ook nog half Rotterdam door om de parkeerplaats te vinden. Die was zo ongeveer naast het stadion, dus prima. Zo tegen 17.00 uur waren we er en konden ons plekje in het stadion gaan zoeken.

De ingang tot het stadionterrein was snel gevonden, maar toen moesten we nog op zoek naar onze plek. En daarvoor liepen we uiteraard eerst helemaal de verkeerde kant op. Wel logisch wat de aangegeven nummering betreft, maar het bleek na vragen dat we voor niks het supportersplein van PEC Zwolle overstaken. Via een wat rustigere weg konden we weer terug naar waar we vandaan kwamen en van daar de juiste plek opzoeken.

We zaten op de eerste rij, meteen achter de dug-outs. We konden alles dus goed zien, al bedekte de dug-out wel een stukje van het veld. Ook de vierde man stond af en toe in beeld. Maar daar hadden we niet al te veel last van. Rustig zittend op de stoelen wachtten we totdat de wedstrijd kon beginnen. Achter ons zaten vooral Ajax-supporters en die maakten wat te veel lawaai voor mij. Bij het begin van de wedstrijd verplaatsten we ons dan ook een stukje en gingen naast wat EHBO-ers zitten. Gelukkig kon dat op die plek.

Over het verloop van de wedstrijd hoef ik waarschijnlijk niet veel te vertellen. Het begon met een tegendoelpunt en flink wat vuurwerk van ‘Ajax-supporters’. Charlotte vond dat niks en dacht op dat moment, dat ze liever thuis was gebleven. Ik dacht niet zo veel, had er geen duidelijke emoties bij. Maar na een half uur, toen alles tot bedaren was gekomen, begon de show van PEC Zwolle, dat al snel met 4-1 voorstond. Dat was ook de ruststand.

Een mooie voorsprong, maar toch nog geen zekerheid. Wat PEC Zwolle kon, kon Ajax toch ook… Maar toen vijf minuten na rust PEC Zwolle de 5-1 scoorde was het wel zeker. Daarna was de scherpte er wel af en lukte het niet meer om de 6, 7 of zelfs 8-1 te maken. Kansen waren er nog wel. Maar er ontstond een groot feest bij de vele meegekomen Zwolse supporters. Van halverwege het veld hadden wij een goed zicht op de tribune achter en rond de goal, waar het vol stond met supporters. Er waren er een kleine 20.000 uit Zwolle. Die hadden al vlot de in minder aantal aanwezig zijnde Ajax-supporters overvleugeld met geluid.

Uiteraard bleven wij nog voor de uitreiking van de beker, maar konden toen vlot weg. We namen nog even afscheid van de EHBO-mensen waar we regelmatig mee gesproken hadden en toen was het weer op weg naar de auto. Dat ging vrij vlot en we waren dan ook snel weg. Even weer een tochtje door Rotterdam en toen via de snelweg weer naar huis. Tegen half elf waren we al weer thuis. Daar heb ik nog een deel van de wedstrijd bekeken en ook de eerste spontane huldiging via televisie gevolgd.

Maandag was de huldiging van de ploeg in Zwolle. Daar ben ik niet bij geweest. Ik was ’s middags in de studio van RTV ZOo en heb daar vooral veel foto’s van PEC Zwolle verwerkt. Ook heb ik de huldiging gevolgd, die via RTV ZOo verslagen werd.

Het was een goed gebeuren. Het koste wel behoorlijk wat energie, wat vooral halverwege de week duidelijk werd. Maar ik ben er, net als in 1977 bij de vorige finale met PEC Zwolle, bij geweest. Het seizoen kan nu afgelopen zijn. Het verlies van gisteren tegen PSV was jammer, maar ook niet meer dan dat. Het is kijken wat er allemaal gaat gebeuren met de selectie. Die zal ongetwijfeld versterkt worden. En we kunnen ons nu al voorbereiden op twee bijzondere zaken voor PEC Zwolle: de Johan Cruyffschaal, weer tegen Ajax, nu in Amsterdam, en het eerste optreden van PEC Zwolle in Europa. Door  de winst van de beker hoeft PEC Zwolle pas in de laatste voorronde daarvan aan te treden, wat een gewone voorbereiding tot gevolg heeft. Hadden ze de bekerfinale verloren, hadden ze ook Europees mogen spelen, maar hadden al begin juli moeten aantreden. Ook daarvoor was het dus slim de bekerfinale te winnen.

Gepubliceerd 28-4-2014

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. In 2011 heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief., o.a. bij InteraktContour. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in