Vorige week was het carnaval. Dat zal niet veel mensen zijn ontgaan. Veel verklede mensen onderweg en vooral op de Duitse televisie veel programma’s uit de carnavalshoogburchten.

Zelf heb ik alleen de carnavalsoptocht in Zwolle bekeken. Dat doe ik al een paar jaar. Op een rustige plek aan het begin van de Assendorperstraat kan ik de stoet bekijken (en zonder vertraging). Dit jaar vond ik de optocht niet super. Er waren maar een paar opvallende en fraaie groepen bij. Dat is wel eens anders geweest. Maar wellicht was het een eenmalige mindere optocht.

Volgend jaar zijn er ook gemeenteraadsverkiezingen en zullen dus ongetwijfeld diverse politieke partijen hun opwachting doen. Ook zullen anderen aandacht daaraan schenken. En het is te hopen, dat de diverse carnavalsverenigingen ook wat meer inspanningen op hun wagens verrichten. Alleen maar een wagen met de prins of prinses en de raad van elf, zonder verdere degelijke en actuele aankleding, dat is wel wat weinig. We zullen het volgend jaar zien.

Tijdens mijn studietijd heb ik een aantal keren in Limburg carnaval gevierd met studiegenoten. Ik ben onder meer in Venlo, Kerkrade en Maastricht geweest. Daar heb ik mij prima vermaakt, ondanks dat ik geen alcohol dronk en niet uit Limburg kom. Van te voren had ik wel de nodige plaatselijke liederen ingestudeerd zodat ik goed mee kon zingen. Ik weet daar nu alleen nog een paar regels van. Ik kan en kon Limburgs vrij goed verstaan, alhoewel er uiteraard soms wel onbegrijpelijke woorden voorbij kwamen. Echter alleen als er meerdere van dergelijke woorden in een zin voorkwamen leverde dat ook echt onduidelijkheid op. Misschien schrijf ik later nog wel eens wat over het Limburgs of dialecten in het algemeen.

Wat ik bij de optochten in Limburg vooral mooi vond, waren de grote loopgroepen met één thema. Soms waren er ook kleine groepjes of eenlingen die opvallend waren. Ik weet nog dat er, ik geloof in Venlo, drie personen meeliepen, die samen een strijkorkest vormden. Regelmatig stopten ze, zetten hun strijkplank neer en gingen daarop tekeer.

De feesten in de cafés waren zonder uitzondering gezellig. Drank had je daar echt niet voor nodig. Met cola, maar vooral met een groep vrienden ging dat prima. En ook het voorbereiden, in Amsterdam al, kende de nodige gezelligheid. De kleding werd onder andere voor ons gemaakt door de ouders van een Amsterdamse studente. Het clownspak heeft jarenlang dienst gedaan. En de elpees met carnavalsmuziek waren bezit van andere medestudenten, allemaal uit de diverse delen van Limburg afkomstig. Opnemen en regelmatig afspelen zorgden ervoor, dat ik de teksten vrij goed kende.

Terug in Zwolle heb ik weinig carnaval gevierd. Ik weet nog dat ik een keer met een zus enkele cafés ben afgegaan. Ook was er nog jarenlang een carnavalsfeest op de school waar ik toen werkte. Maar dat was het eigenlijk wel, voor zover ik me herinner. En dus vaak de optocht kijken, eerst meestal met de kinderen en andere familie en de laatste jaren alleen.

Gepubliceerd begin 2013 (exacte datum onbekend)

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in