Op deze laatste dag met mooi weer (voorlopig) schrijf ik mijn stukje maar eens wat vroeger. Normaal doe ik dat vrijdagmiddag, maar nu is het pas kwart voor elf. Vanmiddag heb ik daardoor misschien wat extra rust. We zullen het zien.

Afgelopen woensdag gingen we weer met z’n drieën tafeltennissen. Ja, met z’n drieën inderdaad. Sinds twee keer gaat ook Lisette, mijn schoonzus, mee. En ze vindt het prima. Zelfs zo prima dat ze maandagavond ook op de gewone training is geweest en al denkt over competitie spelen (wel slechts als invaller, maar toch). Ze heeft vroeger wel met haar broer getafeltennist, maar dat is het wat ze aan ervaring heeft met tafeltennis. Omdat ik al een paar keer met haar heb getafeltennist, kan ik zeggen: het gaat goed. Ik ben benieuwd waar het eindigt.

Het tafeltennis op woensdag gaat goed. Zoals al eerder wel eens aangegeven: er zijn mensen van allerlei pluimage en niveau. Er zijn dan ook tegenstanders voor iedereen. En gelukkig is iedereen ook zo vriendelijk om indien nodig rekening te houden met de tegenstander. Zo speelt dus ook iedereen tegen iedereen. Iedereen is ook welkom om eens te komen kijken, elke woensdag tussen 10.00 en 12.00 uur bij Tafeltennis Zwolle aan de Albert Cuypstraat 1A.

Het is momenteel in de pauze wel steeds een medische ‘persconferentie’. Drie mensen hebben problemen. Eén is al bijna weer terug en komt ook elke week langs. Dat is dus geen probleem. Maar met de andere twee gaat het niet zo goed. Na een hartaanval bij het tafeltennis leek Joop weer op de weg terug, maar de laatste berichten zijn toch wat negatiever. Een veel te lage bloeddruk en steeds snel wegzakken geeft geen goed beeld immers. En Jaap, de beheerder van het gebouw, heeft net een operatie achter de rug waarin een flinke tumor in zijn hoofd werd verwijderd. En nu wordt hij bestraald vanwege kanker in de maag (als ik het wel heb). Die tumor heeft veel invloed op met name het korte termijn geheugen.

Desondanks hebben we veel plezier tijdens het spelen en vermaken ons prima in de pauze. Eén van de consequenties van sporten met ouderen (de oudste is momenteel net boven de 80) is nu eenmaal, dat er wel eens wat gebeurd. En dan merk ik het ‘voordeel’ van mijn herseninfarct: ik heb er geen enkele moeite mee en accepteer alles gewoon. Een echt voordeel is dat natuurlijk niet, maar het zij zo.

En zo is het gelukt om een keer op vrijdagmorgen een stukje te schrijven. Straks ga ik, zoals elke dag behalve zondag, slapen en vanmiddag komt Anne nog langs om te bespreken hoe het afgelopen week allemaal is gegaan en hoe het schema voor de komende week eruit ziet. Dan ga ik koken (vandaag aardappels, bloemkool en vlees) en dan is het weekeinde. Tussendoor zal ik nog wel wat voor RTV ZOo doen, als er tenminste filmpjes klaar worden gezet. Maar dat is telkens een kleine moeite, die geen tijd en energie kost. Morgenochtend ga ik naar de studio en ben daar dan een paar uur bezig. En zondag is de voorlaatste thuiswedstrijd van PEC Zwolle dit seizoen, tegen Ajax. Hopelijk kunnen we een beetje droog over komen. Nu lijkt het er nog helemaal niet op, maar zondag wordt flinke regen voorspeld. We zien het weer.

Gepubliceerd 24-4-2015

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks)), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in