De afgelopen dagen zijn we in de stad Quebec geweest. We hebben daar genoten van het centrum. We zaten in een hotel vlakbij Chateau Frontenac, volgens mij één van de bekendste plekken uit Quebec. Niet alleen was het een goed hotel, ook konden we van daaruit mooi de omgeving bekijken. En dat hebben we gedaan ook.

Woensdag waren we al tegen twee uur in Quebec, een uur te vroeg om in het hotel in te checken. Dus zijn we eerst bij de zus van Emilie langs gegaan om even kennis te maken en een kopje thee te drinken (en voor de noodzakelijke sanitaire verzorging uiteraard). Ze was alleen thuis, maar kon ons dus wel ontvangen. Dat was heel gezellig.

Daarna zochten we uiteraard ons hotel op, Chateau de Pierre. Zoals gezegd een hotel op een perfecte plek en met een mooie kamer voor ons vieren. Na ons geïnstalleerd te hebben, zijn we in het donker op stap gegaan naar Chateau Frontenac en de omgeving. Het was soms wat lastig om met de rolstoel door de sneeuw te gaan, dus ik heb ook diverse stukken gelopen. Maar zowel het hotel als de St. Lawrence rivier en de lagere overkant waren mooi om te bekijken.

De volgende dag zijn we opnieuw, maar dan in het licht, de omgeving gaan bekijken. Het had flink gesneeuwd en het sneeuwde nog steeds, dus moest ik nog meer lopen. Gelukkig ging dat goed, al was ik na afloop goed moe. We bleven nu niet boven rond Chateau Frontenac, maar gingen ook met een glazen lift naar beneden. Daar waren een paar erg mooie straatjes met allerlei kleine winkels. Bekijk de foto’s die Hilko gemaakt heeft maar voor een indruk.

Nadat ik geslapen had en de anderen nog een wandeling hadden gemaakt, zijn we naar een expositie gegaan. Daar waren ook de zus van Emilie en haar man en 3-jarig kindje. Het was een expositie van een fotograaf die vooral in het arctische gebied actief is. Het ging over hoe hij werkte en er waren ook de nodige films en foto’s van en over hem te zien. Was erg interessant en leuk. Helaas zijn in Canada alle restaurants gesloten, dus na afloop gingen we meteen weer onze eigen gang.

Vandaag zijn we eerst nog langs een waterval gegaan en een eiland (îl d’Orleans) over gereden. We zijn bij de waterval even uitgestapt en hebben hem van een afstandje bekeken. En op het eiland zijn we gestopt bij een chocoladewinkel, waar we het nodige gekocht hebben.

Onderweg naar Montreal werd het weer minder. Het ging wat sneeuwen en het werd ook wat mistiger. Over het algemeen was de weg echter goed schoongemaakt, dus kwamen we na enkele uren rijden weer heelhuids in Montreal aan. En daar vonden we de Permanent Residency Card van Hilko! Dus dat is nu ook helemaal rond.

Nog maar twee dagen hier en dan is het alweer afscheid nemen. Morgen ontmoeten we Marina nog en mogen we een PCR-test ondergaan. Er vanuit gaande dat die een negatief resultaat heeft, kunnen we zondagavond weer op het vliegtuig naar Nederland stappen.

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

2 gedachte over “Quebec is een mooie stad”
  1. Weer heel wat gezien en beleefd dus. Nu zullen de koffers onderhand weer gepakt moeten worden. Aan alles komt nu eenmaal een einde. Groeten aan iedereen en goede vlucht naar huis.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *