Het afgelopen half jaar heb ik weer genoten van allerlei therapieën in de Vogellanden. En ik meen dat serieus, genoten. Het was natuurlijk jammer dat het weer nodig was na mijn tweede herseninfarct in mei van dit jaar, maar los daarvan is het een prima plek om te revalideren. Ik ben blij dat het er weer opzit en dat men het prima vindt om mij los te laten, maar vind het ook wel jammer dat ik alle therapeuten niet meer zie. Die zijn geweldig. Ik kan ook iedereen die het nodig heeft, aanraden om te revalideren in de Vogellanden (hup Els!).

Ik ging de Vogellanden in met het idee dat er iets gedaan moest worden aan mijn rechterbeen en rechterarm. Die leken vooral geraakt deze keer. En ik ga er nu uit met niet alleen een verbetering in die twee ledematen, maar ook met een heleboel andere verbeteringen en vooral veel meer vertrouwen. Ze haalden me helemaal binnenstebuiten en wezen me op meer gevolgen dan die die ik voelde. Een aantal zaken hebben we dan ook in de Vogellanden al aangepakt. Sommige dingen krijgen nog een vervolg in het nieuwe jaar op andere plekken.

Ik ben Yvonne, Jesper, Sanne, Myrthe en Claudia heel dankbaar voor alles wat ze met en voor mij gedaan hebben. En natuurlijk de andere therapeuten waar ik af en toe mee te maken had. Als ik over drie maanden terugkom voor een soort van statusgesprek, zal ik ze zeker weer proberen op te zoeken. Hopelijk met dan goed nieuws over de verdere verbeteringen.

Kerstsfeer in de Vogellanden

In het nieuwe jaar ga ik dus weer over naar een normaler weekschema. Zoals het nu staat betekent dat weer wat vaker bezig zijn voor RTV Focus (3 keer in de week een paar uur), wat meer sporten, uiteraard het wekelijkse bezoek aan mijn moeder en lezen, muziek luisteren en natuurlijk regelmatig rusten.

Een belangrijke vooruitgang is dat ik nu ook weer minder afhankelijk ben. Ik kan weer zelf de meeste dingen doen. En dat betreft vooral het ernaartoe gaan en het naar huis gaan. Dat kan allemaal op de fiets omdat het vrij dichtbij is. Langer fietsen zal voorlopig wel wat minder gaan. Ik kan gelukkig wel fietsen naar RTV Focus, mijn moeder en de winkel, maar voor een langere fietstocht heb ik nog niet voldoende conditie. Dat probeer ik langzamerhand via het sporten verder op te bouwen. Hopelijk lukt het dan op een gegeven moment ook weer om wat langere fietstochten te maken.

Welke sporten ik precies ga doen, weet ik nog niet. Ik krijg nog een sportadvies vanuit de Vogellanden. En ook Jeroen is het een en ander aan het uitzoeken. Begin januari zal daar meer duidelijk over zijn. Grote kans dat ik dan in ieder geval een keer per week ga zwemmen (als dat natuurlijk ivm Corona dan weer kan).

De komende tijd zal ik vast meer schrijven over mijn ervaringen in de Vogellanden. Dat zal zeker niet altijd voor de lezer duidelijk gerelateerd zijn aan de Vogellanden, maar voor mij zeker wel. En als je toch wat veranderingen merkt, denk dan maar dat die o.a. komen door mijn therapieën in de Vogellanden.

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *