Kerstmarkt Efteling

Vorige week donderdag zijn we naar de Efteling geweest. We, dat zijn Charlotte, Annewyke en ik. Het was een gezellige dag, met twee vrij lange autoritten. Met name de terugweg duurde lang, een kleine drie uur. Dat kwam mede door een wagen van Forum voor Democratie, die blijkbaar panne had en dwars op de weg stond. Het zal ook niet ;-).

In de Efteling hebben we ons prima vermaakt. Ik zat in een rolstoel en werd door Charlotte en Annewyke geduwd. Maar bij diverse attracties moest ik ook stukjes lopen, zelfs via de rolstoelingang. Dat was ook de bedoeling en ging gelukkig ook prima. Zo had ik het ook afgesproken met de fysiotherapeute.

Direct na binnenkomst om 10 uur gingen we naar Droomvlucht, een mooie attractie waarbij je langs een fraaie droomomgeving ‘vliegt’. Ik heb niet echt gevlogen, maar heb de VR-tocht gemaakt. Oftewel met een speciale bril op dezelfde tocht gemaakt als de anderen. Charlotte zat daarbij naast me, Annewyke ging wel vliegen. We hadden contact met elkaar (dus ook met Annewyke) en konden wat zeggen tegen elkaar. Jammer was dat ik het beeld niet helemaal scherp zag en ook een stukje bedekt bleek bij het weer afdoen van de bril. Ik had dat wel gezegd, maar de begeleider deed daar verder niets mee. Al eerder heb ik de Droomvlucht ‘gewoon’ gedaan en wist dus verder wel grotendeels hoe het eruit zag.

Daarna Villa Volta (waarin je het idee hebt over de kop te gaan in een huis, maar het eigenlijk het huis is dat om je heen draait), een kort bezoek aan een kerstmarkt (zie de foto), en Vogel Rok, een achtbaan in het donker gedaan. En natuurlijk wat rondgekeken in het park.

Na de lunch (of eigenlijk het diner) hebben we het Sprookjesbos onveilig gemaakt en een voorstelling ‘Raveleijn’ bezocht. Doe voorstelling was wel aardig en we zaten prima op de tribune, maar volgens Annewyke wel wat ingekort. Ik heb daar ook wat video-opnames gemaakt met de telefoon.

En toen was het tijd voor de echte achtbanen. Als eerste gingen we (Annewyke en ik) in de Baron. Ik had van te voren Annewyke belooft, dat ik in wat achtbanen zou gaan, maar niet die over de kop gingen (zoals de Python). En volgens Annewyke ging de Baron niet over de kop. Maar bij het aankomen bij de Baron had ik al de indruk dat je een keer schuin over de kop ging. En inderdaad, je ging zelfs twee keer over de kop. Tel daarbij op een vrije val en heftige bochten en het zal duidelijk zijn dat het heftig was. Maar ik heb het overleefd! Wel ben ik mijn mondkapje kwijtgeraakt. Gelukkig had Charlotte er nog meer bij zich.

Vervolgens was het de beurt aan de Vliegende Hollander (met ook Charlotte deze keer), waarbij je niet over de kop ging. Ook hier zat wel een flinke drop erin, maar hij was minder heftig dan de Baron. En als laatste achtbaan gingen we nog in de Max & Moritz, op het oog een achtbaan ook voor kleinere kinderen. Daarop maakten we twee rondjes, waarbij de tweede ronde flink hard ging en de bochten toch aardig heftig waren.

Conclusie wat mij betreft, in ieder geval voor de achtbanen in de Efteling: ik hoef ze niet nog een keer te doen. Bij alle drie was het bijna alleen maar de achtbaan (zeker bij de Baron) en sta je binnen de kortste keren weer buiten. Je maakt heftige bochten en draaiingen en ziet vrij weinig extra. Bij de Baron ga je heel even door een soort mijn, bij de Vliegende Hollander heb je nog een stukje hemel en vaar je een stukje door het water en bij Max & Moritz heb je het station dat in Schwarzwald-opmaak gemaakt is. Maar of dat voldoende is om de heftige achtbaanrit te rechtvaardigen? Voor mij in ieder geval niet.

Natuurlijk hebben we wel genoten met z’n drieën, ook in de achtbanen. En de toegang tot al die banen, ook vanuit de rolstoel, was prima. De laatste stukken kon ik lopen en soms een trap bedwingen. Prima dus.

We sloten de dag af met een 3D-film. En toen was het alweer 5 uur en sluitingstijd. Nadat we de drukte op de parkeerplaats doorstaan hadden, op naar Zwolle. Helaas dus met de FvD een beetje als dwarsligger. Maar ja, dat past wel bij mijn beeld van de FvD.

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *