Inmiddels zijn we alweer bijna twee weken thuis na een vakantie van een kleine drie weken in Seattle. De vakantie was goed, ontspannen en warm. Alleen met de koffers liep het wat minder, op de heenweg kwam de koffer pas een dag later en op de terugweg moesten we zelfs drie dagen wachten op onze spullen. Op die terugweg waren er duidelijk problemen op Heathrow, want alle passagiers van ons vliegtuig moesten eerst zonder koffer naar huis.

Maar het was dus goed in Seattle. We logeerden bij een nicht van Charlotte en haar zoon en konden dus rustig aan doen. Het was niet de eerste keer dat we in Seattle waren. Voor mij was het al de vijfde of zesde keer. Veel had ik eerder al gezien. Maar het blijft aardig om in Amerika en vooral Seattle te zijn. En ik kon er nog weer iets uitgebreider van de Mariners genieten, alhoewel het dit jaar niet zo geweldig gaat met hun prestaties.

Ik heb drie wedstrijden van de Mariners bezocht, waarvan twee met Hilko, Hidde en Martijn. Zij kwamen in Seattle aan ongeveer een week nadat wij er gearriveerd waren. Zij hadden een tocht vanaf Denver achter de rug en veel mooie dingen en vooral natuur gezien. Die reis heeft ook veel foto’s opgeleverd.

De eerste wedstrijd, nog zonder de jongens maar met Charlotte en Tony, werd gewonnen door de Mariners. Maar dat was het dan ook. De andere twee wedstrijden gingen verloren, net als de voetbalwedstrijd van de Seattle Sounders die we bezochten. We zijn er in ieder geval weer eens geweest en dat is al weer heel wat.

Naast het bezoeken van enkele zaken in het centrum, zoals Pike Place Market, zijn we ook naar Mount Rainier geweest. Daar was ik nog niet geweest, al had ik uiteraard de berg al vaak gezien vanaf Seattle. Eén keer was in het avondrood op een weg die recht naar Mount Rainier leek te gaan. Dat was toen één van de mooiste natuurbeelden die ik ooit had gezien. Nu zijn we dus op de berg geweest. Het was wel een hele tocht. Na ongeveer drie uur kwamen we er aan. Onderweg waren er uiteraard al veel fraaie uitzichtpunten. Bij het toeristische centrum bleef ik achter, terwijl de rest (waaronder ook Tony en John Michael) een tochtje over een trail deden.

De anderen hebben nog twee dingen gedaan, zonder dat ik meeging. De dierentuin heb ik niet gezien en ook het roeien ging aan mijn neus voorbij. Op die momenten rustte ik uit. Het ging allemaal goed met mijn energie, maar dat kon alleen maar als ik af en toe ook een dag helemaal rust nam.

Wat uiteraard helemaal nieuw was voor ons allemaal, was het bezoek aan Vancouver. Daar zijn we, met Tony, de laatste drie dagen geweest. We hebben daar onder andere een wandeltocht door het centrum gemaakt, een drukbezocht park met onder andere een hangbrug over een ravijn gezien (de Capilano Suspension Bridge) en op de dag dat we weer naar Nederland vertrokken (via Londen) ook nog het aquarium bezocht.

Na terugkomst, wat later dan gepland vanwege de kofferproblemen, ben ik meteen gaan slapen. En dat bleek ook wel nodig. Ik sliep (met wel wat tussenpozen) van kwart over twaalf tot tien voor half twee ’s middags. Toen maakte Charlotte mij wakker. Het bleek in de rest van de week, dat ik vooral in de nacht moeite had om weer aan het Nederlandse ritme te wennen. Maar ik geloof, dat het nu wel aardig gelukt is. Wat betreft het weekschema is alles weer normaal en doe ik de zaken, die daarop staan.

Gepubliceerd 21-8-2015

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *