Afgelopen woensdag werd afscheid genomen van Toon Kannekens als directeur van Sportservice Zwolle. In een drukbezochte bijeenkomst werd Toon fraai toegesproken door enkele mensen en werd er ook een interessante lezing gegeven over Talent en talentontwikkeling.

Toon stond aan de basis van Sportservice in het begin van deze eeuw. Toen had de gemeente besloten om het uitvoeren van het sportbeleid buiten de gemeente te beleggen. Dat werd van harte ondersteund door de toenmalige sportraad, het orgaan dat vooral vanuit de Zwolse sportwereld de belangen behartigde. Sportservice begon klein, met 3 mensen hoorde ik woensdag, maar groeide onder leiding van Toon tot een organisatie van inmiddels zo’n 25 personen. Een organisatie die ook niet meer weg te denken is uit de Zwolse sportwereld en volgens mij ook niet meer uit het onderwijs en andere maatschappelijke organisaties.

Ik ken Toon al vanaf bijna het begin van Sportservice. Toen was ik nog voorzitter van Tafeltennis Zwolle en vanuit die functie zat ik eerst bij de sportraad en daarna regelmatig bij Sportservice. Onder andere bij het denken over een nieuwe accommodatie, maar ook bij het verder vormgeven van de vereniging, met name voor de jeugd, konden we altijd een beroep doen op Sportservice en op Toon.

Bijna vanaf het begin was ook Jeroen van Leeuwen, nu de opvolger van Toon als directeur, verbonden aan Sportservice, eerst als stagiaire, later als zeer gewaardeerd medewerker. Jeroen was daarnaast zo slim om mijn idee te volgen om de opleiding Sportmanagement te gaan doen. Ik moest het onder andere vanwege de financiën beperken tot een jaar, Jeroen maakte wel de twee jaar af. Alle gesprekken die ik ook met Jeroen heb gehad, geven mij alle vertrouwen dat Jeroen het directeurschap goed kan uitvoeren. Toon herhalen zal lastig worden.

Ook de afgelopen jaren, dus na mijn herseninfarct, hield ik nog contact met Toon, Jeroen en anderen bij Sportservice. Regelmatig spraken we nog uitvoerig met elkaar en Toon had ook al snel aan mij verteld, dat hij afscheid ging nemen. We hadden zo’n relatie, dat we ook dingen konden delen, die niet voor anderen bestemd waren. De laatste keer, toen Jeroen al het directeurschap had overgenomen, hadden we het ook nog uitgebreid over Tamara Ernst. Zij was net als Jeroen een zeer gewaardeerd medewerker van Sportservice en is omgekomen bij de vliegramp in de Oekraïne.

Dat gaf een enorme impact op iedereen bij Sportservice en daarbuiten. Toon is daar heel druk mee bezig geweest en dat dat allemaal prima is verlopen, bleek ook wel tijdens de afscheidsreceptie. Een paar mensen spraken er nog over en allemaal met grote warmte over het optreden van Toon. En dat, terwijl Toon ook zelf een hele goede band met Tamara had en dus nogal geraakt in de emoties.

En nu heb ik het nog helemaal niet gehad over de lezing, die ik erg interessant vond en waarover nog zat te vragen en op te merken valt. En ook heb ik nog niet verteld wie er allemaal op de receptie waren. Ook dat gaf wel aan wat de positie van Toon was en nog steeds is. Het waren niet alleen maar Zwolse gasten. Dat komt later nog wel een keer.

Gepubliceerd 23-1-2015

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *