Ik heb weer een bezoek aan Amerika overleefd. Deze keer ging ik niet zelf, maar verbleef Charlotte anderhalve week bij zus en zwager in Alexandria bij Washington DC. Anderhalve week, die ik dus ‘alleen’ moest dorbrengen. Maar dat is goed gelukt.

Uiteraard had Charlotte van tevoren al het een en ander geregeld, met name wat betreft het eten en het vieren van mijn verjaardag. Ook had Hilko in de tweede week vakantie van de opleiding en kwam Annewyke een paar keer langs. Met Roel, mijn ambulant begeleider, had ik verder afgesproken, dat ik de tweede week een beetje vakantie zou nemen, met alleen radio, tafeltennis en bezoek aan mijn moeder als vaste onderdelen. Er waren mede vanwege de herfstvakantie ook geen avondbijeenkomsten, wat natuurlijk ook scheelde.

Dat was ook nodig, want de het weekeinde was vrij zwaar. Dat begon op vrijdag met het vieren van mijn verjaardag bij broer en schoonzus. Ik hoefde daar niet al te veel voor te doen, Annewyke en schoonzus Lisette regelden eigenlijk alles, en ook was er niet veel bezoek, maar toch koste het energie. En zaterdag was het symposium van GroenLinks Zwolle in het kader van 50 jaar Zwolle-Lünen, een symposium waar ik toch wat veel met gedachten bij was in de tijd ervoor. Ik ben er van half twaalf tot twee uur geweest. Toen was het wel genoeg en moest ik naar huis. Als ‘specialist’ in het Duits had ik de taak om taalproblemen op te lossen. Die problemen waren er eigenlijk niet, maar het koste toch veel energie om er steeds bij te blijven.

Van tevoren had ik al laten weten, dat ik die zaterdag niet bij de radio kon zijn, dus kon ik naar huis en daar rustig weer bijkomen. Met wat slaap en verder voetbal kijken lukte dat wel. Zondag was er ook nog een thuiswedstrijd van PEC Zwolle, een 6-1 overwinning op ADO Den Haag. Op zich kan ik altijd rustig zitten bij het voetbal, maar zeker nu koste dat wel wat extra energie na de vermoeienissen van de dagen daarvoor.

Maar zoals gezegd, op mijn weekschema stond verder weinig. Maandag ben ik alleen naar de radio geweest en dat ging na een goede nachtrust en rustige ochtend prima. Dinsdag was ik zelfs de hele dag ‘vrij’. De drukte van het weekeinde was toen eigenlijk wel weer helemaal weg. Mijn moeder was niet thuis, dus daar ging ik pas donderdag naartoe.

Woensdagochtend was het weer tijd voor tafeltennis. Ging goed deze keer. Ik kreeg daar in de pauze van Annewyke ook mijn verjaardagscadeau, een trainingspak en een hoesje voor het batje. Dat was op de club bezorgd, vandaar. In trainingspak leek ik nog beter te spelen dan daarvoor, maar dat zal wel gezichtsbedrog geweest zijn.

Donderdag was het eerst tijd om naar de radio te gaan en ’s middags ging ik dus naar mijn moeder. Zoals altijd een rustig verblijf daar met wat kletsen en proberen de snoepjes zoveel mogelijk weg te houden. En vrijdagochtend, na het wekelijks gesprek met Roel, was Charlotte er alweer. De tijd ging erg snel voorbij en loopt nog steeds snel. Dat moet ik maar als positief teken zien.

En het eten? Ik hoefde dus maar een paar keer zelf te koken. Twee keer bij mijn moeder eten, een keer bij schoonzus en zwager tijdens mijn verjaardagsfeest, een keer Hilko die ‘Oma’s macaroni’ maakte en een maaltijd bij Annewyke en Martijn hielpen mij prima door de dagen heen.

Gepubliceerd 28-10-2013

Door Paul

Ik ben inmiddels 62 jaar oud. Een kleine elf jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad, waardoor ik niet meer kon werken. In mei 2021 kreeg ik weer een herseninfarct met als gevolg dat mijn conditie flink achteruit is gegaan en mijn rechterbeen niet meer echt lange afstanden kan afleggen. Ik ben nog wel actief, met name bij de lokale omroep in Zwolle. Mijn hobby's zijn sport kijken (voetbal (PEC Zwolle), Amerikaans honkbal en Football (Seattle Mariners en Seattle Seahawks), Karl May, de computer (vooral met de website bezig zijn), Zwolle en alles wat te maken heeft met Disney.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *